Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/24469 K.2015/3165

Davacı, yurt dışında çalışmaya başladığı tarihin Türkiye içinde sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tespitine, tahsis talep tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına, yersiz yapılan ikinci borçlanma işlemi ile aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2) Dava, davacının yaşlılık aylığı talebini reddeden kurum işleminin iptali ile tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ve hak edilen aylıkların ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline, yersiz yapılan 2. borçlanma işleminin iptali ile ödenen 8.568,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile yurtdışı çalışma başlangıç tarihi olan 08/10/1986 tarihinin yurtiçi çalışma başlangıç tarihi olduğunun tespiti ile tahsis talebini takip eden aybaşı olan 01/04/2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının ve 506 sayılı yasanın 116. ve 5510 sayılı yasanın 42. maddeleri uyarınca 3 aylık süre nazara alınarak 01/07/2013 tarihinden itibaren her aylığın ödenme tarihi esas alınarak yasal faiz işletilmek sureti ile davacıya ödenmesi gerektiğinin tesbitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının Almanya'da 8.10.1986 tarihinde çalışmaya başlaması nedeniyle zorunlu sigortalılığının başladığı, 2.6.2012 tarihine kadar devam ettiği, davacının 10.1.2013-16.1.2013 tarihleri arasında 7 gün 5510 SK'nun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalılığının bulunduğu, 17.1.2013 tarihinde yurtdışındaki çalışmalarını borçlanma talebinde bulunduğu, 18.10.1986-2.6.2012 tarihleri arası 5268 günü borçlanarak 25.2.2013 tarihinde ödediği, 15.3.2013 tarihli dilekçesi ile yaşlılık aylığı bağlanmasını talep ettiği, davacının daha sonra 13.1.2014 tarihli ikinci bir dilekçe ile borçlanma talebinde bulunduğu ve bu defa 750 gün karşılığı 8.568,00 TL'nin 18.3.2014 tarihinde davacıdan tahsil edildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davavcının ilk yaptığı borçlanmaya göre aylık koşullarının oluştuğu gözetilerek ikinci kez ödediği yurt dışı borçlanma bedelinin iadesinin talep edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

3201 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 2.fıkrasına göre borçlanmadan sonradan vazgeçenler ile yapılan borçlanma sonrasında aylık bağlanması için gerekli şartları yerine getiremeyenlere ve bunların hak sahiplerine talepleri üzerine yaptıkları ödemeler, faizsiz olarak iade edilir.

Somut olayda, mahkemece yurtdışı çalışma başlangıç tarihi olan 08/10/1986 tarihinin yurtiçi çalışma başlangıç tarihi olduğunun tespiti ile tahsis talebini takip eden aybaşı olan 01/04/2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının kabulü yerindedir.Ancak davacının yaptığı ilk borçlanmaya göre yaşlılık aylığı koşulları bulunduğundan ikinci kez yaptığı borçlanma nedeniyle ödediği 8.568,00 TL'nin iadesine karar verilmemesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, ikinci kez yaptığı borçlanma nedeniyle ödediği 8.568,00 TL'nin 3201 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 2.fıkrasına göre iadesine karar verilmesinden ibarettir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.