Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/24705 K.2015/10660

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Davalı ... .'nin temyizi yönünden;

Hüküm, İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda hüküm, yokluğunda karar verilen davalı vekiline 22.08.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz ise 09.09.2014 tarihinde vukubulmuştur. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi fazlası ile geçmiştir.

O halde, 1.6.1990 Tarih ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak bu davalının temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİ cihetine gitmek gerekmiştir.

2- Davalı ... Müdürlügü vekilinin temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

,Dava, iş kazası sonucu sigortalının sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 31.240,54 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Davalı ... .'nün 6001 sayılı yasanın 12/2 maddesi gereğince harçtan muaf bulunmasına rağmen Mahkemece incelemeye konu 24.06.2014 tarihli kararın maddi ve manevi tazminatlar için karar ve ilam harcının kararlaştırıldığı 3-4 numaralı bendlerinde harçlardan diğer davalı ile müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.