Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/25090 K.2015/3338

Davacı, malul olduğuna ilişkin raporu takip eden tarihten itibaren emekli maaşı bağlanmasına, ödenmeyen maaşların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, davacının maluliyetinin tespiti ile 01.06.2005 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması ve ödenmeyen aylıkların kanuni faizi ile birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; davacının 01.04.2005 tarihi itibariyle bedensel çalışma gününün 2/3'ünü kaybedecek şekilde malul olduğu, taleple bağlı kalınarak 01.06.2005 tarihinden itibaren kendisine maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, aksi yöndeki Kurum kararının iptaline, 01.06.2005 tarihinden itibaren ödenmesi gereken aylıklara ödenmesi gerektiği tarihlerden itibaren yasal faiz yürütülmek suretiyle davalı kurumdan alınarak davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Malûllük aylığından yararlanma şartları başlığını taşıyan 54. maddesinin b bendi uyarınca, sigortalının, malûllük aylığından yararlanabilmesi için; toplam olarak 1800 gün veya en az 5 yıldan beri sigortalı bulunup, sigortalılık süresinin her yılı için ortalama olarak 180 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş olması şarttır.

01.02.1985 tarihinden itibaren sigortalı olan davacının 27.12.2004 tahsis talebine göre 19 yıl, 10 ay, 26 gün sigortalılık süresinin bulunması karşısında, malullük aylığına hak kazanabilmesi için en az 1800 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödenmiş olması ve 2/3 oranında çalışma gücünü kaybetmesi gerekir.

Dosyada mevcut ve prosedür takip edilerek alınan raporlara göre, davacının 01.05.2005 tarihinden itibaren 2/3 oranında çalışma gücünü kaybettiği şeklindeki Mahkeme kararı yerindedir.

Uyuşmazlık; davacının primi ödenen gün sayısının yeterli olup olmadığı noktasındadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden. Mahkemece 19.01.2012 tarihinde davanın kabulüne karar verildiği, kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edildiği, davacının hizmet cetvellerindeki primi ödenen gün sayısının 1.800 günün altında olması nedeniyle.

Dairemiz tarafından 21.03.2013 tarihli geri çevirme kararı ile, “davacının, zorunlu ve isteğe bağlı SSK sigortalısı olduğu süreler, Emekli Sandığına tabi olduğu süreler ve ... sigortalısı olduğu süreler ile davacının ... sigortalılığından prim borcu bulunup bulunmadığının ...ndan sorularak alınacak cevabın dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine,” karar verildiği, Kurumun 09.07.2013 tarihli yazısında, davacının 01.02.1985 – 31.01.2004 tarihleri arasında 506 sayılı Kanun kapsamında 1.291 gün primi ödenen gün sayısının olduğu,

506 sayılı Kanun kapsamı haricinde sigortalılığının olmadığının” belirtildiği, bu nedenle Dairemizin 22.10.2013 tarih, 2013/14507 E. – 2013/18846 K. sayılı ilamı ile “davacının 27.12.2004 tahsis talebine göre 19 yıl, 10 ay, 26 gün sigortalılık süresinin bulunması, sigortalılık süresine göre en az 1800 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödenmiş olmasının gerekmesine karşılık davacının toplam 1.291 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödenmiş olan süresinin olması karşısında maluliyet aylığının şartlarının oluşmadığı görülmüştür.” denilerek kararın bozulduğu,

bozmadan sonra getirtilen 15.05.2014 tarihli hizmet cetveline göre, davacının 1.359 gün (ancak 2003/2. ayında 20 gün, 2003/3. ayında 30 gün isteğe bağlı, 2003/3. ayında 3 gün zorunlu olmak üzere toplam 53 gün primi ödenen gün sayısının 30 günü aşacak şekilde olduğu,) 506 sayılı Kanun kapsamında primi ödenen gün sigortalılığının olduğu, 14.08.2014 tarihli hizmet cetvelinde de; davacının 1.361 gün (2003/2. ayında 20 gün, 2003/3. ayında 30 gün isteğe bağlı, 2003/3. ayında 3 gün zorunlu olmak üzere toplam 53 gün sigortalılığının ayda 30 günü aşacak şekilde olduğu,) 506 sayılı Kanun kapsamında primi ödenen gün sigortalılığının olduğu,

16.05.2014 tarihli Kurum yazısında; “davacının 1.359 gün 506 sayılı Kanun kapsamında primi ödenen gün sigortalılığının olduğunun” belirtildiği, buna rağmen Kurum tarafından davacıya hitaben yazılan 18.07.2014 tarihli yazıda ise; “davacının 1.811 gün prim ödeme gün sayısının olduğunun” belirtildiği, davacının bu yazıyı ibraz etmesinden sonra Mahkemece Kuruma yazı yazıldığı, Kurumca gönderilen 25.08.2014 tarihli cevabi yazıda; “davacının 1.811 gün prim ödeme gün sayısının olduğunun” belirtildiği,

İnternet ortamında Kurum sayfasında yapılan sorgulamada davacının hizmet cetvelinde 1.361 gün 506 sayılı Kanun kapsamında primi ödenen gün sigortalılığının olduğu (53 günü ayda 30 günü aşacak şekilde), başkaca sigortalılığının olmadığı görülmüştür.

Somut olayda; yukarıda tarihleri ve ayrıntıları yazılı hizmet cetvellerinde davacının 1.361 gün 506 sayılı Kanun kapsamında primi ödenen gün sayısının olduğu, bu sürenin de bir kısmının ayda 30 günden fazla bildirilen sigortalılıklarından oluştuğu, davacının bu sigortalı süreler dışında sigortalılığına rastlanmadığı, buna rağmen Mahkemece, Kurumun dosyadaki tüm hizmet cetvelleri ve önceki cevabi yazıları ile çelişir şekilde, dayanağını ve ayrıntılarını açıklamadığı 25.08.2014 tarihli yazısındaki, 1.811 gün prim ödeme gün sayısının olduğu şeklindeki soyut yazısına itibar edilerek kabul kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; dosyada mevcut, ayrıntıları yukarıda yazılı olan ve davacının 506 sayılı Kanun kapsamında 1.361 gün ve daha az primi ödenen gün sigortalılık süresinin bulunduğunu belirten hizmet cetvelleri ve Kurum yazılarını Kuruma göndererek; “davacının zorunlu ve isteğe bağlı ... sigortalısı olduğu süreler, ...na tabi olduğu süreler

ve ... sigortalısı olduğu süreler ile davacının prim borcu bulunup bulunmadığını sormak, 1.811 gün prim ödeme gün sayısının olduğu şeklindeki yazısına dayanak teşkil eden sigortalılıkların hangi döneme ait ve hangi Kanun kapsamındaki sigortalılıktan kaynaklandığını açıklattırmak, davacının ayda 30 günden fazla sigortalı bildirilen sürelerden 30 günden fazla sigortalılığın dahil edilmemesi gerektiğini gözönünde bulundurmak ve elde edilecek cevaba göre karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın, yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.