Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/26155 K.2015/2540

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, sigortalının %37'den %60 oranına artan(%23 fark) meslek hastalığı maluliyeti nedeniyle manevi zararının giderilmesi istemine yöneliktir. Mahkemece 01.04.2014 tarihli karar ile. 18.000,00TL manevi tazminatın 01.08.2013 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Bu kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 19.06.2014 tarih 2014/11913 Esas, 2014/14422 Karar sayılı kararı ile “kesinleşen taraflar arasındaki meslek hastalığı sonucu oluşan %37 oranındaki sürekli işgöremezlik nedeniyle açılan davada davacı tarafın % 100 oranındaki kaçınılmazlığı kabul ettiğinin anlaşılmasına rağmen davalı tarafın bu konudaki kazanılmış hakkı dikkate alınmadan % 97,30 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiş olmasının hatalı olduğu” gerekçesi ile Yerel Mahkemenin 01.04.2014 tarih,2013/646 Esas-2014/204 Karar sayılı kararını bozmuştur.

Dairemiz bozma ilamı üzerine Yerel Mahkemece önceki kararda direnilmesine karar verildiği anlaşılmakla. 05.07.2012 gün ve 6352 sayılı Yasa ile 5521 sayılı yasaya eklenen geçici 2.maddesi uyarınca yapılan incelemeye ve Yerel Mahkemenin direnme hükmünde dayandığı gerekçeye göre Dairemize ait anılan Bozma ilamının ortadan kaldırılması gerektiği anlaşılmıştır.