Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/26363 K.2015/6156

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ve davalı kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava; davacının davalı işyerinde 15.09.2002 – 08.03.2004 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının davalı şirkete bağlı olarak hizmet akdi ile 15.09.2002 – 31.12.2003 döneminde asgari ücret, 01.01.2004 – 08.03.2004 döneminde aylık brüt 511,12 YTL ücret karşılığı toplam 532 gün süreyle çalıştığının tespitine dair verilen ilk karar Dairemizin 15.02.2010 Tarih ve 2009/1923 E, 2010/1450 K sayılı kararı ile;

“ somut olaydaki işyeri özel dershane olduğuna göre öğretmen olarak çalışan davacının 12.11.2003 tarihli sözleşmeden önceki isteminin kanıtlanması için ücret bordroları ile varsa diğer sözleşmeleri, görevlendirme yazıları ve ders programlarının işyerinden ve ilgili Milli Eğitim Müdürlüğü'nden getirtilmeden sonuca gidilmesinin hatalı olduğu ” belirtilerek bozulmuş, bozma kararına uyan mahkemece bu kez davanın kısmen kabulü ile; davacının 12.11.2003 – 31.12.2003 tarihleri arasında asgari ücret ile, 01.01.2004 – 07.03.2004 tarihleri arasında brüt 511,12 TL ücret ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işyerinde coğrafya öğretmeni olarak çalıştığını beyan eden davacı adına davalı işyerince düzenlenen 12.01.2004 tarihli işe giriş bildirgesi bulunduğu, ancak davalı Kurum'a bildirilen çalışma bulunmadığı, davacının atamasının 04.03.2004 tarihli kura ile ve valiliğin 05.03.2004 tarihli oluru ile yapıldığı, davacı ile davalı şirket arasında 12.01.2004 tarihinde imzalanan sözleşmeye göre hizmetin 31.05.2004 tarihinde biteceğinin belirlendiği, ...

5. İş Mahkemesi'nin 2004/855 Esas sayılı dosyasında; davacının işverene açtığı 2004 yılının 1.,2.,3. ayarına ait ücret alacağı davasında istemin kısmen kabulüne dair verilen kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 01.12.2005 tarihli kararı ile onandığı, dönem bordrolarının dosya arasına alınmadığı ve komşu işyeri tanıklarının da araştırılmadığı, Dairemizin anılan bozma kararından sonra Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından davacı ile davalı arasında imzalanan 12.11.2003 – 12.11.2004 tarihleri arasında geçerli sözleşmenin gönderildiği, bozma kararında belirtildiği şekilde davalı işyerinden ücret bordrolarının istenildiği,

ancak 24.02.2009 tarihinde dershanesinin soruşturma sonucunda kapatılması nedeni ile istenilen belgelere ulaşılamadığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; mahkemece ilk olarak tanık beyanları esas alınarak, davacının çalışmalarının 15.09.2002 tarihinden itibaren başladığı kabul edilmiş, ancak bozma kararı sonrasında Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından gönderilen sözleşme gereğince çalışmalar 12.11.2003 tarihinden itibaren başlatılmışsa da; bozma kararından önce dinlenilen tanıkların davacının talep ettiği dönemde çalıştığını beyan ettikleri, tanıkların bordro tanığı olmaları halinde davacının sözleşme tarihinden önce de çalışmalarının bulunduğunun ispatlanabileceği gözardı edilerek,

dönem bordroları ile tanıkların hizmet cetvelleri dosya arasına alınmadan ve böylece dinlenilen tanıkların bordro tanıkları olup olmadığı tespit edilmeden, tanıkların bordro tanıkları olmadığı anlaşılır ise dönem bordrolarında isimleri bulunan kayıtlı çalışanlar arasından re'sen seçilecek kişiler dinlenilmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.