Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/3726 K.2014/22397

Davacı, ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden ve iadesini talep eden kurum işleminin iptali ile ölüm aylığının kesilidiği tarihten itibaren yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, 25/06/2009 kesinleşme tarihli ilam ile eski eşinden anlaşmalı olarak boşandığı, davacıya, 31/12/2009 tarihli başvurusu üzerine ölen babasından dolayı 01/10/2009 tarihinde ölüm aylığına bağlandığı, davacının eski eşinin 10/11/2010 tarihinde Zeynep Kurtalan isimli kişi ile evlendiği anlaşılmış, Kurum tarafından re'sen başlatılan tahkikat sonucu düzenlenen 12/07/2010 tarihli kontrol memuru raporuna göre; davacının adres kayıt sistemindeki adresine gidilerek davacı ile yapılan görüşmede.

4 yıldır bu adreste yaşadığını, çocuklarının yanında olduğunu, eski eşinin ticaret ile uğraştığını, nerede yaşadığını bilmediğini, çocuklarını hafta içi ve sonu aldığını, telefon haricinde diğer aboneliklerin eski eşin adına olduğunu beyan ettiği görülmüş, davacının yaşadığı adres yakınında faaliyet gösteren markette çalışan Hatice isimli kişi ise, marketi kendisinin işlettiğini, davacı ve eşini tanıdığını, yıllardır birlikte yaşadıklarını, boşandıklarından haberdar olmadığını, eski eşini geçenlerde sabah saatlerinde evden çıkarken gördüğünü beyan ettiği ve imzadan imtina ettiği;

çevre soruşturmasında ise şahısların birlikte yaşadıkları, eski eşin bu adreste kaldığı tespitlerine yer verilmiştir.

Mahkemesince yaptırılan 25/01/2012 tarihli kolluk araştırması sonucu, davacının eski eşi ile yaşamadığı, başka bir şahıs ile evlendiği bildirilmiş olup, davacının eski eşi tarafından kontrol memuru raporu düzenlendikten sonra 20/05/2011 tarihinde davacıya karşı velayetin değiştirilmesi davası açıldığı, ancak dava takip edilmediğinden, davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği tespit edilmiş; seçmen kayıtları incelendiğinde, davacı ve eski eşinin, 25/06/2009 tarihinde boşanmalarına rağmen, 17/03/2010-19/07/2010 tarihleri arasında aynı adreste kayıtlı göründükleri belirlenmiştir.

Adres hareketleri araştırması sonucu ise, davacının 15/05/2007 TÜİK sayımından beri kayıtlı olduğu Şair Ruhi Sok.

No:9/1 Üsküdar/İstanbul adresinde eski eşinin de 07/01/2011 tarihine kadar kayıtlı gözüktüğü, bu adreste yapılan kolluk tahkikatı sonucu eski eşin bu adreste yaşamadığının tespit edildiği ve adres kaydının 07/01/2011 tarihi itibari ile silindiği; akabinde eski eşin 21/01/2011 tarihinde beyan ettiği adrese ise 18/06/2012 tarihinde başka kişilerin taşındığının anlaşılması üzerine yerleşim yeri kaydının kapatıldığı, halihazırda sistemde kayıtlı yerleşim yerinin bulunmadığı anlaşılmış, mahkemesince dinlenen davacı tanıkları, davacı ve eski eşi arasında boşanma sonrası fiili birlikte yaşamın bulunmadığını beyan ederlerken;

kontrol memuruna beyanda bulunun tanık H.. Y..'ın ise haklı nedene dayanmaksızın beyanını değiştirerek, denetmene davacının boşandığından haberdar olmadığını, eski eşi sürekli gördüğü için davacı ile birlikte yaşadığını söylediğini, eski eşi sabahleyin evden çıkarken gördüğüne yönelik beyanda bulunmadığını bildirmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, kontrol memuru raporunun içeriğine göre, davacının yerleşim yeri adresi yakınında faaliyet gösteren marketi işleten H.. Y..'ın ve çevre sakinlerinin davacı ve eski eşinin boşandıklarından haberdar olmamaları ve birlikte yaşadıklarını beyan etmeleri, davacı ve eski eşinin 2009 yılında boşanmalarına rağmen 07/01/2011 tarihine kadar aynı adreste kayıtlı olduklarının.

17/03/2010-19/07/2010 tarih aralığında da seçim sisteminde aynı adreste kayıtlı göründüklerinin tespit edilmesi, tanık olarak dinlenen H..

Y..'ın mahkeme huzurunda haklı nedene dayanmaksızın beyanını değiştirmesi nedeni ile, kontrol memuruna verdiği beyanın hükme esas alınması gerektiği hususları birlikte göz önüne alındığında; davacı ve eski eşinin, boşanma sonrasında da birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup, 5510 sayılı Yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddi gerekirken mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.