Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/437 K.2014/7071

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ile davalılardan ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebepler ile temyiz nedenlerine göre davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava; 17.06.2009 tarihindeki iş kazasında yaralanarak %19 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararların giderilmesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece, 64.751,00TL maddi, 20.000,00TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsiline, diğer davalılar bakımından ise davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, davacı vekilinin tüm davalıları hasım göstererek açtığı 16.07.2010 tarihli davada fazlaya ilişkin haklarının saklı tutularak yalnızca 1.000,00TL maddi tazminatın davalılardan tahsilini talep ettiği, 20.06.2013 tarihli dilekçe ile maddi tazminat isteminin 64.751,00TL'ye artırıldığı, aynı dilekçe ile ayrıca 40.000,00TL de manevi tazminat isteminde bulunulduğu, davacı yan tarafından ıslah harcı ile birlikte ayrıca başvuru harcının da ödendiği,

Mahkeme'nin 20.06.2013 tarihli ıslah dilekçesini davacı yanın ayrıca başvuru harcını yatırılmış olmasını da gözeterek mevcut haliyle birleştirme talepli dava dilekçesi olarak nitelendirip neticeye vardığı, 20.06.2013 tarihli dilekçesinde davacılar vekilinin hüküm altına alınmasını talep ettiği tazminatların yalnızca davalı ...'dan ve olay tarihinden yasal faiziyle tahsilini istediği anlaşılmıştır.

Karar tarihinde geçerli olan 2013 yılı A.A.Ü.T.'nin 10/1 maddesinde manevi tazminat davalarında avukatlık ücretinin hüküm altına alınan miktar üzerinden tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği,aynı tarifenin 10/2 maddesinde ise manevi tazminat davasının kısmen reddi durumunda davalı yararına hükmolunacak vekalet ücretinin davacı için belirlenen ücreti geçemeyeceği, 10/4 maddesinde manevi tazminat davasının maddi tazminat davası ile birlikte açılması durumunda manevi tazminat bakımından vekalet ücretine ayrı bir kalem olarak hükmedileceği,

12/2 maddesinde asıl alacak miktarı 3.666,66TL'ye kadar olan davalarda avukatlık ücretinin tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücret olduğu, 7/2 maddesinde ise husumet nedeniyle davanın reddi halinde davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarı geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, maddi ve manevi tazminat davaları bakamından taraflar yararına hüküm altına alınacak avukatlık ücretlerinin ayrı ayrı değerlendirilmemesi, kabul ve red olunan tazminatlar bakımından vekalet ücreti takdirinde A.A.Ü.T'de belirtilen hususların göz ardı edilmesi, ayrıca hüküm altına alınan manevi tazminat için olay tarihi yerine ıslah tarihinden faize karar verilmesi doğru olmamıştır. O halde davacı vekilinin bu hususları içeren temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.