KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2014/463 E., 2014/5126 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2014
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
... Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 19/12/2002 - 01/03/2010 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2- Dava, davacının 19.12.2002 - 01.03.2010 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davacının davalı işyerinde 01.06.2005-18.02.2010 tarihleri arasında kuruma bildirilen süreler dışında kalan sürelerde de sigortalı sayılacak şekilde çalıştığının tespitine, 19.02.2002 – 31.05.2005 dönemine ilişkin çalışmalar kuruma tam olarak bildirildiğinden bu döneme ilişkin talebin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Somut olayda; davacının 31.05.2006 tarihine kadar olan çalışmalarının tam zamanlı olarak bildirildiği, 01.06.2006 – 18.12.2010 tarihleri arasındaki çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği görülmüştür. Buna rağmen Mahkemece tam olarak bildirilen 01.06.2005 – 31.05.2006 tarihleri arasında hüküm kurulmasında davacının hukuki yararı yoktur. Bu nedenle 01.06.2005 – 31.05.2006 tarihleri arasındaki dönem yönünden yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
....
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2014/463, K. 2014/5126, 18 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama