Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/6046 K.2014/14410

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, 27.01.2005 tarihili iş kazası sonucu 04.02.2005 tarihinde vefat eden sigortalının hak sahiplerinin hakiye maddi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verişmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden. 27.01.2005 tarihindeki zararlandırıcı olayın iş kazası olduğu, kaza nedeniyle sigortalının 04.02.2005 tarihinde vefat ettiği, Kilis 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/173 Esas, 2013/732 Karar numaralı kararı ile davacılar Birgül ve Sibel'in maddi tazminat taleplerinin kabulüne karar verildiği, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğu,

verilen kararın Dairemizin 14.01.2014 gün, 2013/20406 Esas, 2014/320 Karar numaralı ilamı ile dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ilk hükmü davacıların temyiz etmediği anlaşıldığından davalı yararına usuli kazanılmış hakka ilişkin ileride fazlaya ilişkin açılabilecek davada göz önünde bulundurulmak üzere davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onandığı anlaşılmaktadır.

Sürekli iş göremezlik nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi amacıyla açılan maddi ve manevi tazminat davalarında zamanaşımı süresi gerek 818 sayılı B.K.'nun 125. maddesi gereğince gerekse 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 146.maddesi gereğince haksız fiilin meydana geldiği tarihten itibaren 10 yıldır. 27.01.2005 tarihli iş kazası nedeniyle sigortalının 04.02.2005 tarihinde vefat ettiği, davacı tarafın eldeki davayı 18.09.2013 tarihinde açtığı, 10 yıllık zamanaşımı süresinin henüz gerçekleşmediği anlaşıldığından talep edilen tazminatlar açısından işin esasına girilip karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.