Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/6129 K.2015/3326

Davacı, murisinden doğan ölüm aylığının toptan ödemesinin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin ... tarafından açılan davanın kabulüne, ...'in açtığı davanın reddine karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacılar, 1479 sayılı Yasa kapsamında iken vefat eden oğullarından dolayı davalı Kurum'dan toptan ödeme talep ettiklerini, ancak Kurum tarafından talebin reddildiğini beyan ederek 7.010,21 TL'nin hakkın doğduğu tarih olan 13.09.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı Kurum'dan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, dosyadaki kayıt ve belgeler ile bilirkişi raporu gereğince; davacı ... tarafından açılan davanın kabulü ile 2.376,90 TL alacağın talep tarihi olan 21.12.2011 tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalı Kurum'dan alınarak davacı tarafa ödenmesine, davacı ... tarafından açılan davanın reddine dair verilen karar ve yargılama giderlerinin kabul ve red oranlarına göre paylaştırılması yerinde ise de; dava kısmen kabul edildiği halde davalı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Davalı Kurum lehine hükmedilecek vekalet ücreti de karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 12. maddesinde düzenlenen; “ (1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.(2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmüne göre belirlenmelidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.