Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/6599 K.2014/10175

Davacı, 01/03/1988 tarihinden itibaren 2926 sayılı yasaya tabi Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine 01/07/1997-31/12/1998 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılığının iptaline, yaşlılık aylığına hak kazandığına, biriken aylıkların tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının 01/03/1988 tarihinden itibaren 2926 sayılı yasaya tabi tarım bağkur sigortalısı olduğunun tespiti, 01/07/1997-31/12/1998 tarihleri arasında 1479 sayılı yasaya tabi sigortalılığının iptali ile dava tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ve yaşlılık aylıklarının ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne, davacı T.. Y..'ın 01.03.1988 ile 13.01.2012 tarihleri arası 2926 sayılı yasaya tabi tarım bağ-kur sigortalısı olduğunun tespitine, davacının 01.07.1997-31.12.1998 tarihleri arası 1479 sayılı yasaya tabi bağ-kur sigortalılığının iptaline, davacının dava tarihi itibari ile tarım bağ-kur sigortalılığından yaşlılık aylığına hak kazandığının ve davacıya dava tarihi olan 13.01.2012 tarihini takip eden 01.02.2012 tarihi itibari ile yaşlılık aylığının bağlanarak ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Davacının Tarım Bağ-Kur sigortalılığının 01/03/1988-30/06/1997 tarihleri arasında ve 01/08/2008 tarihinden itibaren devam ettiği uyuşmazlık konusu değildir.

Davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğu tarihten sonraki döneme gelince; Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri, Tarım Bağ-Kur sigortalısının kısa süreli olarak çalışmasının tarım faaliyetinin devamına engel olmayacağı ve dolayısıyla bu hizmetler dışında tarım faaliyetinin kanıtlanması durumunda sigortalığının kabulü gerekeceği yönündedir. Somut olayda ise, davacı 01/07/1997-31/12/1998 tarihleri arasında 540 gün sürekli bir biçimde 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı olmuş ve primleri ödenmiştir. Başka bir anlatımla, çalışması kısa süreli çalışma niteliğinde değildir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı yasanın 6/b maddesi hükmüne göre, “Diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışanların, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren sigortalılıkları sona erer.” Davacı 01/07/1997-31/12/1998 tarihleri arasında 540 gün sürekli bir biçimde 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı olduğundan davacının bu tarihten sonra zorunlu Esnaf Bağ-Kur sigortalılığını izleyen dönemde Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitine karar verilmesi isabetsizdir.

Davacı bu tarihten sonra yeniden tescil talebinde bulunmadığına, düzenli şekilde prim ödemediğine göre Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılamaz. Ancak, davalı Kurumca tevkifat yolu ile prim kesilmesi halinde ilk tevkifat tarihini izleyen aybaşından itibaren tevkifat ve ürün teslimi bulunan yıllar için Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitine karar verilebilir. Bu değerlendirmelerin sonucuna göre de davacının yaşlılık aylığı talebinin değerlendirilmesi gerekir.

Mahkemenin yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.