Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/6992 K.2014/8033

Davacı, yurtdışında çalışmaya başladığı tarih olan 24/01/1984 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıcı olduğuna, yurtdışında geçen çalışmaları borçlanabileceğine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalı Kurumun ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin 24.01.1984 tarihi olduğunun ve davacının 4/1-(a) bendi kapsamında 24.01.1984 tarihinden itibaren borçlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının Almanya'da çalışmaya başladığı tarih olan 24/01/1984 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulüne, 24/01/1984 tarihinden itibaren yurtdışında çalıştığı süreleri 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(b) bendi kapsamında borçlanabileceğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 24.01.1966 doğumlu davacının 09.06.1983 tarihinden itibaren yurt dışında eylemli çalışmasının bulunduğu, ülkemizde sigortalı tescili bulunmadığından 26.04.2012 ve 22.07.2013 tarihli borçlanma talepleri üzerine 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(b) bendi kapsamında 26.04.2012 tarihinde yurt dışı borçlanması amacıyla sigortalı tescilinin yapıldığı, 21.12.1998 tarihinde Türk vatandaşlığına alınan davacıya Kurumun 4/1-(b) bendi kapsamında borçlanma imkanı tanıdığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Kurumun, davacının borçlanma talebini mevzuata uygun biçimde 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(b) bendi kapsamında kabul etmesi nedeniyle Kurumca davacının borçlanma hakkı olup olmadığı noktasında çıkartılmış bir uyuşmazlık bulunmadığı ve üstelik davacı Türk vatandaşı olduğu halde mahkemece davacının yurt dışında Türk vatandaşı olarak geçen süreyi 4/1-(b) bendi kapsamında borçlanma hakkı bulunduğunun tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.