Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/7867 K.2014/11373

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava; Yerköy Sağlık Ocağında 657 sayılı Kanun 4-B kapsamında sözleşmeli ebe olarak çalışırken iş kazası sonucu ölen .... mirasçılarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava 2577 sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca adli yargının görevi dışında kaldığından 6100 sayılı HMK'nın 114 ve 115. maddelerine göre yargı yolu caiz olmadığından dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgeler ile bozma kararı doğrultusunda, davanın adli yargının görevi dışında kaldığından 6100 sayılı HMK'nın 114 ve 115. maddelerine göre yargı yolu caiz olmadığından dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak Mahkemece hüküm kurulurken, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/1. maddesi uyarınca maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dava konusu değer üzerinden nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, davalı lehine hükmedilen vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek onanmalıdır.