KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2014/8929 E., 2015/5405 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, davacının davalı Bakanlık nezdinde 1984,1985 ve 1987 yılları arasında geçen ve Kurum'a bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tepsiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile “davacının davalı Bakanlık nezdinde 01/07/1984- 30/11/1984 tarihleri arasında günlük 1400 TL (Eski para) kesintisiz, 01/04/1985- 30/09/1985 tarihleri arasında günlük 1662 TL (eski para) TL'ye kesintisiz olarak çalıştığının tespitine” şeklinde karar verilmiştir.
Somut olayda; davacının davalı Bakanlık nezdinde 01/06/1987-30/09/1987 tarihleri arasında geçen hizmetine ilişkin olarak davalı Bakanlık tarafından düzenlenmiş olan 1987/06-09. aylarına ait puantaj kayıtları, ücret bordroları ve fazla mesai cetvellerinin davacı tarafından dosyaya 06/03/2014 tarihli temyiz dilekçesi ile ekli olarak sunulduğu anlaşılmaktadır.
Davacının ücret bordrolarında imzasının da yer aldığı hususu göz önünde bulundurulduğunda yazılı olan bu belgelerin aksinin ispatlanamayacağı ortadadır. Bu durumda Mahkemece “davacının 01/06/1987-30/09/1987 tarihleri arasında günlük olarak 3.900 TL (eski para) ile kesintisiz çalıştığının tespitine” şeklinde de karar verilmesi gerekir iken eksik inceleme ve araştırma neticesi yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2014/8929, K. 2015/5405, 16 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama