Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/9454 K.2014/12201

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ile davalılardan K.. L... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, 04.08.2006 tarihindeki zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı için 16.044,39TL maddi tazminat,10.000.00TL manevi tazminat olmak üzere toplam 26.044,39TL tazminat alacağının olay tarihi olan 04/08/2006 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

6100 sayılı H.M.K.'nın 323. maddesinin 1. fıkrasında harç giderlerinin yargılama giderleri arasında olduğu belirtilmiş aynı yasanın 326. maddesinde ise yargılama giderlerinin davayı kaybeden tarafa yükleneceği bildirilmiştir. Somut olayda Mahkemece ayrıntılı dökümü yapılmayan 1.426,70TL yargılama giderinin kabul ve ret oranına göre taraflar arasında paylaştırıldığı görülmüş paylaştırılan bu giderler arasında ilk gider ve ıslah harcının da bulunduğu anlaşılmıştır.

Karar harcı davanın kabul edilen bölümü üzerinden alındığından tümünün davayı kaybeden taraftan alınması gerekirken Mahkemece davacı tarafından yatırılan nispî ve başvuru harcının yargılama masrafına katılmak suretiyle taraflar arasında kabul ve ret oranına göre paylaştırılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.M.K.'nın 370/2. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.