Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/9524 K.2014/17978

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, birden fazla iş kazasına uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava ve birleşen maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 468,04 geçici iş göremezlik, 18.274,67 sürekli iş göremezlik olmak üzere toplam 18.742,51 maddi tazminatın 28.08.2010 olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile; dava ve birleşen manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 2011/134 esas sayılı davada 25.000 manevi tazminatın 28.08.2010 olay tarihinden, birleşen bursa 2. İş Mahkemesinin 2011/494 esas sayılı davasında 5.000 TL manevi tazminatın 04.04.2005 olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesi uyarınca, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.

Somut olayda, davacı tarafından eldeki asıl dava ile 28.08.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebinde bulunulduğu, birleşen Bursa 2. İş Mahkemesi'nin 2011/494 esas sayılı dosyasında 04.04.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik nedeniyle 30.000 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu ve yine birleşen Bursa 8. İş Mahkemesi'nin 2013/240 esas sayılı dosyasında da 04.04.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik nedeniyle 100,00 TL maddi tazminat talebinde bulunulduğu,

29.03.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile devam eden davada maddi tazminat davasının değerinin 63.313,00 TL olarak artırıldığı, 04.04.2005 tarihli ilk iş kazası sonucu davacının % 8 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, 28.08.2010 tarihli ikinci iş kazasında davacının % 23,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, iki iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranlarının birleştirilerek davacı da oluşan sürekli iş göremezliğin % 29,34 oranında olduğunun belirlendiği, hükme esas alınan hesaba ilişkin bilirkişi raporunda % 29,34 oranında sürekli iş göremezlik oranının esas alındığı ve yargılamanın bu şekilde sonuçlandırıldığı,

iki ayrı iş kazasına dayalı ayrı ayrı maddi ve manevi tazminat davaları açıldığından asıl ve birleşen davalar yönünden ayrı ayrı inceleme yapılıp, iki ayrı iş kazası yönünden ayrı ayrı iş göremezlik dereceleri üzerinden zarar hesabı yaptırtılarak ve ıslah dilekçesinin ikinci kaza yönünden açılan maddi tazminat davasına ilişkin olarak verildiği gözetilerek herbir dava hakkında ayrı ayrı hüküm fıkrası kurulması gerekirken mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın HMK'nın 297. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.