Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2014/9864 K.2014/13251

Davacı, Alman Rant Sigortasına girişi olan 11/06/1990 tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıcı olarak tespitiyle 30/03/2013 tarihli aylık tahsis talebinin geçerli olduğunun ve talep tarihini takip eden aybaşından itibaren aylık bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, 04.01.1966 doğumlu davacının Almanya'da rant sigortasına girdiği 11.06.1990 tarihinin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü ile tahsis talep tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının ilk hizmet başlangıcının 11/06/1990 tarihi olarak tespitine, davacının 30/03/2013 tarihli aylık tahsis talebinin geçerli olduğunun ve talep tarihini takip eden ay başından itibaren aylık bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 26.09.2011-30.09.2011 tarihleri arasında 5 günlük yurt içi sigortalılığının bulunduğu, 11.06.2012 tarihinde yurtdışı hizmetlerini borçlanma talebinde bulunduğu, Almanya'da 11.06.1990-30.12.2005 tarihleri arasında geçen 5600 günü borçlanarak, bedelini 08.02.2012 tarihinde ödediği, intikali 05.04.2013 olan 30.03.2013 tarihli dilekçesi ile tahsis talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun geçici 81/B-ı maddesinde “23.05.2002 tarihinde; sigortalılık süresi 11 (dahil) yıldan fazla, 12 yıl 6 aydan az olan erkekler 25 yıllık sigortalılık süresini ve 52 yaşını doldurmaları ve en az 5525 gün malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi ödemiş bulunmaları şartı ile yaşlılık aylığından yararlanabilirler.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; davacının sigortalılık başlangıç tarihi 11.06.1990 tarihi olup 23/05/2002 tarihi itibariyle 11 yıl 11 ay 12 gün sigortalılığı olduğundan 506 sayılı Kanunun geçici 81/B-ı maddesi gereğince 25 yıllık sigortalılık süresini ve 52 yaşını doldurması ve en az 5525gün prim ödemesinin bulunması halinde emekli olabilecektir. Oysa davacı 25 yıllık sigortalılık süresini tahsis talep tarihi itibariyle doldurmamış olup 11/11/2015 tarihinde dolduracaktır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın davanın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.