KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2015/10171 E., 2016/5709 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2016
Karar Metni
441 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,
2- Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının yakınlarının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.
Mahkemece, davacı eş ... için 174.161,30-TL maddi, 60.000,00 TL manevi, tazminatın kaza tarihi olan 08/10/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacılar ...'nın maddi tazminat taleplerinin anne ve babaya gelir bağlanmaması, kardeşlerin de maddi zararı bulunmaması nedeniyle reddine, anne için 30.000,00-TL, baba Metin için 30.000,00-TL, kardeşler için 15.000,00'er TL olmak üzere toplam 150.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 08/10/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.
Davacıların maddi tazminat talepleri Kurum işlemi sebebiyle reddedildiğinden davalı yararına maddi tazminat yönünden maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2015/10171, K. 2016/5709, 31 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama