KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2015/10214 E., 2016/6151 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2016
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, şirket, 1.1.2008-30.9.2008 tarihleri arasında çalışan sigortalılara ödenen yol yardımlarının 506 sayılı Yasanın 77/2 maddesi gereğince sigorta pirimine esas kazanç niteliğinde olmadığının ve sigorta pirimine esas kazanca dahil edilmemesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacı, 01/01/2008-30/09/2008 tarihleri arasında çalışan sigortalılara ödenen yol yardımlarının prime esas kazanca dahil edilerek Kurum tarafından prim kesildiğini, söz konusu uygulamanın 506 sayılı Yasanan 77. maddesi gereğince yanlış olduğunu belirterek Kuruma fazladan ödenen 68.355,09 TL primin Kuruma yatırıldığı tarihi takip eden aybayından itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, hükümde yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Somut olayda; 01/01/2008-30/09/2008 tarihleri arasında çalışanlara yapılan yol yardımı üzerinden Kuruma ödenen prim miktarlarının her ay için tespitinin yapılarak Kurumdan tahsiline karar verilmesi doğru ise de söz konusu primlerin Kuruma hangi tarihte ödendiği belirlenmeden faiz başlangıç tarihlerinin tespitine karar verilmiş olması olması usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2015/10214, K. 2016/6151, 7 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama