Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/10478 K.2015/14794

Davacı, yetim aylığı talebinin reddi yönündeki kurum işleminin iptaline, talep tarihinden itibaren yetim aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı .. ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının ilk olarak 3.2.2006 tarihinde eşinden boşandığı, vefat eden babasından dolayı davacıya ölüm aylığı bağlandığı, Kuruma yapılan ihbarda davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığının belirtildiği, Kurum tarafından yapılan araştırmada davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığının tespit edildiği, Kurumunda bu tespite dayanarak düzenlediği rapora istinaden davacıya bağlanan ölüm aylığını iptal ettiği, davacının boşandığı eşiyle 11.06.2010 tarihinde tekrar evlendiği ve 04.12.2012 tarihinde tekrar boşandığı,

yine 17.07.2013 tarihinde davalı kurumdan ölen babasından dolayı yetim aylığı tahsis talebinde bulunduğu, Kurum tarafından davacının adresinde yapılan araştırma sonucu düzenlenen 09.04.2013 tarihli raporda muhtar ve komşu beyanlarının çelişkili olması nedeni ile soruşturmanın davacının eşinin adresinde yürütülmesinin uygun olacağının belirtildiği, eşinin adresinde yapılan Kurum araştırma raporu ile davacının tahsis talebinin reddine ilişkin kararın dosyada olmadığı görülmüştür.

Mahekemece, davacının 17.07.2013 tarihli tahsis talebi ve sonucu ile ilgili kurum işlemine ilişkin tüm belgeler getirtilmeyerek, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde sonuca gidilmesi bozma nedenidir. O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.