Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/10610 K.2015/13999

Davacı, davalı Kuruma borçlu bulunmadığının tespitine, takibin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, dava konusu icra takibinden dolayı davacının davalı kuruma borçlu bulunmadığının tespiti ve dava konusu takibin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı...'in 2012/27565 takip numaralı takip nedeni ile davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine ve takibin iptaline karar verilmiştir.

5510 sayılı Yasanın uygulanmasından önce yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 80/12. maddesinde, sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkililerinin kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları öngörülmüş ve primlerin ödenmesinde müteselsilen sorumlu "üst düzey yönetici" ve "yetkiliden" söz edebilmek için ise primlerin tahakkuk ve ödenmesinde yetkili üst düzey yönetici olması, yönetim kurulu başkanı, başkan yardımcısı gibi ünvan taşıması veya temsil ve ilzam yetkisine sahip yönetim kurulu üyesi olması gerekli idi.

1.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa ile yeni bir düzenleme getirilmiş 88. maddesinde “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanında belirtilen sürelerde ödenmez ise Kamu idarelerini tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliğe haiz diğer işverenlerin şirket Yönetim Kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” hükmü yer almaktadır.

Görüldüğü üzere 506 sayılı Yasa döneminde tüzelkişiliğe haiz işverenlerin yönetim Kurulu üyelerini prim borcundan sorumlu olması için, üst düzey yönetici, şirketi temsil ve ilzam yetkisinin bulunması gerekirken 5510 sayılı yasada prim borçlarından sorumlu tutulmak için Yönetim Kurulu üyesi olması yeterli bulunmuştur.

Somut olayda; ödeme emrinin davacıya 10/10/2012 tarihinde tebliğ edildiği ve davanın süresinde 17/10/2012 günü açıldığı, 2012/27565 sayılı takip dosyasından gönderilen dava konusu ödeme emrinin 2008/6-7. aylar ile 2009/2-3-4-5-6-7-8-9. aylarına ilişkin prim ve gecikme zammına ait olduğu, davacının 25/06/2009 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında 3 yıl süre ile görev yapmak üzere yönetim kurulu üyeliğine seçildiği, dolayısıyla 5510 sayılı Yasanın 88. maddesi uyarınca şirketi temsil ve ilzam yetkisi bulunmamakla birlikte yönetim kurulu üyesi olması nedeniyle 25/06/2009 tarihinden sonra tahakkuk eden prim borçları dolayısıyla sorumlu olduğu açıkça ortadadır.

Bu durumda, davacının Yönetim Kurulu üyesi olduğu 25/06/2009 tarihine kadar tahakkuk eden prim borçlarından sorumlu olmadığı ve bu borçlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru ise de 25/06/2009 tarihinden sonra tahakkuk eden prim borçları dolayısıyla 5510 sayılı Yasanın 88. maddesi gereğince sorumlu olduğu anlaşıldığından bu döneme ait borçlar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesine 16/06/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35. maddesiyle eklenen cümlede “Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü yer almaktadır.

Bu hükme göre davalı kurum aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.