KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2015/11936 E., 2016/5359 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2016
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/12/2009-01/01/2012 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum ve B.. Y.. vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının 15/12/2009-01/01/2012 tarihleri arası davalı işveren nezdinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının15/11/2009-28/11/2011 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmiştir.
Kural olarak davayı kaybeden taraf yargılama giderlerinden sorumludur. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkemenin yargılama giderlerini taraflar arasında paylaştırması gerekir (HMK md.326). Öte yandan, HMK 26. (HUMK. nun 74) maddesi gereğince hakim, kural olarak iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup talepten fazlasına hüküm veremez.
Somut olayda, davacının istemi 15/12/2009-01/01/2012 tarihleri arası davalı işveren nezdinde çalıştığının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece talep aşılarak 15/11/2009 tarihinden itibaren çalıştığının tespitine, ayrıca davacının kabul edilmeyen talepleri yönünden davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'un 370/2 .maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı avukatlık ücreti yönünden düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2015/11936, K. 2016/5359, 28 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama