Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/132 K.2015/11896

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/10/1994-05/10/1996 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı .... ile .... vekillerinin tüm, davalı .... vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının davalı Okul Müdürlüğü nezdinde 01/10/1994-05/10/1996 tarihleri arasında asgari ücret işe çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının .... nezdinde çalıştığının tespitine dair hüküm kurulmuş iken 08/04/2014 tarihli tavzih kararı ile davacının tavzih isteminin kabulü ile Mahkemenin 26/11/2013 tarih ve 2013/3 E- 511 K. sayılı ilamının gerekçeli karar hüküm fıkrasının 5.maddesinin “Davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 1320 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” şeklinde tavzihine dair hüküm kurulmuştur.

Somut olayda; davacının .... nezdinde geçen hizmetlerinin tespitine dair kurulan hükümde isabetsizlik olmadığına göre Mahkemece, davacının nezdinde hizmetlerinin geçmediği ve bu nedenle hakkında hüküm kurulmayan davalı ....'nın aleyhine olarak tavzih kararı ile vekalet ücretinden sorumlu tutulmasına dair yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.