Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/13228 K.2015/20955

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan G.. A.. vekili ve Turizm İnş. Tic. Ve San. Ltd. Şti tarafından temyiz edilmesi ve Turizm İnş. Tic. Ve San. Ltd. Şti tarafından duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazasından sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 219.455,12 TL maddi ve 52.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 29.01.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davacı sigortalının davalılara ait iş yerinde mermer ustası olarak çalışmakta iken iş kazası geçirdiği, SGK Maluliyet Daire Başkanlığı raporunda davacının sürekli iş göremezlik oranın % 41.2 olduğunun belirtildiği, hükme esas kusur raporunda olayın meydana gelmesinde davacı işçinin % 20 oranında ortak kusuru bulunduğunun belirtildiği, hükme esas bilirkişi hesap raporunda Ankara İnşaat Sanatkarları Esnaf Odasından alınan verilere göre asgari ücretin 2.21 katı üzerinden yapılan hesaplamada dönem zararları toplamından ilk peşin sermaye değerinin davalıların kusuruna isabet eden kısmının tenzili ile 219.455,12 TL karşılanmamış zararı bulunduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık maddi tazminatın hesaplanması noktasında toplanmaktadır.Tazminatın saptanmasında ilke olarak sigortalının maddi zararı hesaplanırken öncelikle tazminat hesabını doğrudan etkileyecek olan sigortalının gerçek ücretinin açıkça saptanması gerekmektedir. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye

.../...

bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, imzalı ücret bordrolarının bulunmadığı, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu Müfettiş raporunda günlük 50,00 TL yevmiye ile çalıştığını beyan ettiği, hükme esas hesap raporunda emsal ücret yazı cevabına göre tespit edilen asgari ücretin 2.21 katı ücretin hayatın olağan akışına aykırı olduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; hesaplamaya esas ücretin tespiti için birde Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nden olay tarihinde alabileceği emsal günlük net ücretleri sormak, buradan gelen neticeye göre davacının yaptığı iş, yaşı ve kıdemine en uygun ücretin tespit edilerek, maddi zararını yeniden hesaplatmak ve çıkacak sonuca göre davacının talebini aşmamak kaydıyla bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.