Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/13292 K.2016/741

Davacılar murisinin davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacıların murisinin davalı işyerinde en son vefat ettiği 27.05.2010 tarihinde 3900 TL ücretle çalıştığının, murislerinin ilk işe giriş tarihinden itibaren sigorta primine esas ücretinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işveren tarafından davacıların murisinin 01.12.1993-30.11.1995 ve 01.08.1996-26.05.2010 tarihleri arasında hizmetinin bildirildiği, 2005, 2006, 2007, 2009 ve 2010 yılına ilişkin çoğunluğu imzalı ücret bordrolarında davacıların murisinin ücretinin, asgari ücretin üzerinde olacak şekilde, davalı Kuruma bildirilenle uyumlu olduğu, davalı işveren tarafından düzenlendiğine dair üzerinde herhangi bir kaşe, imza bulunmayan cari hesap ekstrelerinin davacı yan tarafından ibraz ettiği, emsal ücret araştırması yapıldığı anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, davacıların murisinin davalı işyerindeki görevinin 1993-2000 yılları arasında genel müdürlük, 2000 yılından vefatına kadar olduğunun davacı yan tarafından beyan edildiği, 2005 ve sonraki yıllardaki ücret bordrolarının çoğunluğunun imzalı olduğu, davacıların murislerinin bildirilen ücretinin de asgari ücretin brüt tutarının üzerinde olduğu anlaşılmaktadır.

Davacıların murisinin davalı işyerinde üst düzey yönetici olduğu da göz önünde bulundurulduğunda, imzalı ücret bordrolarının, işyerindeki çalışmanın bordrolarda belirtilen ücret üzerinden geçtiğinin karinesi olduğunun kabulü gerekir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki yazılı belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez.

Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. zira dosyada davacıların murisinin talep edilen miktarda ücret aldığına dair imzalı ücret bordroları ile aynı kuvvette yazılı bir belge de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacıların murisinin ücret bordrolarında belirtilen ücretine göre davalı Kuruma bildiriminin yapıldığını gözeterek, dosyadaki imzalı ücret bordrolarını da dikkate alarak sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.