Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/13835 K.2015/17699

Davacı, 31/12/2010 tarihinden itibaren Bağ-kur kaydının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, davacının 31/12/2010 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur kaydının tespiti ile tescili istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile “davacının Tarım Bağ-Kur sigortalılığının 20/01/2011 tarihinden itibaren başlatılması, bu tarih itibariyle kayıt ve tescilinin yapılması gerektiğinin tespitine” karar verilmiştir .

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Kanun'un 7 (b) maddesi “ Sigorta hak ve yükümlülükleri 4 üncü maddenin birinci fıkrasının; (b) bendi kapsamında sigortalı sayılanlardan, gelir vergisi mükellefi olanlar ile şahıs şirketlerinden kolektif, adi komandit şirketlerin komandite ve komanditer ortakları ve donatma iştiraki ortaklarının vergi mükellefiyetlerinin başladıkları tarihten; sermaye şirketlerinden limited şirket ortakları ile sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerin komandite ortaklarının, şirketin ticaret sicil memurluklarınca tescil edildikleri tarihten;

anonim şirketlerin yönetim kurulu üyesi olan ortaklarının yönetim kuruluna seçildikleri tarihten; gelir vergisinden muaf olanların ise esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı oldukları tarihten; tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlar için tarımsal faaliyetlerinin kanunla kurulu ilgili meslek kuruluşlarınca veya kendilerince, bir yıl içinde bildirilmesi halinde kaydedildiği tarihten, bu süre içinde bildirilmemesi halinde ise bildirimin Kuruma yapıldığı tarihten; köy ve mahalle muhtarları için seçildikleri tarihten.

4 üncü maddenin üçüncü fıkrasında belirtilenler için ise lisans belgesine istinaden fiilen çalışmaya başladıkları tarihten itibaren başlar. Birinci fıkranın (b) bendinin uygulanmasında, gelir vergisinden muaf olanlar ile tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanların kayıt ve tescil işlemleri ile ilgili olarak kanunla kurulmuş ilgili meslek kuruluşlarının görüşleri alınır.” hükmünü içermektedir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya ait sigortalı işe giriş bildirgesinde davacının 30/12/2010 tarihinde Tarım Bağ-Kur sigortalılığının başladığının belirtilmekle bildirgenin 09/02/2011 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal ettiği, davacının 20/01/2011 tarihinden itibaren devam eden Ziraat Odası üyelik kaydının bulunduğu, Kurum'un ihtilaf konusu tescil kaydı düzeltme işlemi öncesinde davacının 30/12/2010-12/06/2013, 27/07/2013-26/08/2013, 17/09/2013-07/05/2014 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının kabul edildiği, davacının 24/02/2011-13/08/2014 tarihleri arasında sigortalılık prim borcu ödemesinde bulunduğu,

25/08/2014 Ziraat Odası Başkanlığınca onama tarihli olan sigortalılık belgesinin Kurum'a ibraz olunması sonrası davacının sigortalılık belgesini Kurum'a süresinde ibraz etmemesi nedeniyle davacının Tarım Bağ-Kur tescil kaydının sigortalılık belgesinin Kurum'a ibraz edildiği tarih olan 26/08/2014 tarihi olarak Kurum tarafından düzeltildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının sigorta kayıt ve tescilinin yapıldığı tarih olan 31/12/2010 tarihi itibariyle 5510 sayılı Yasa'nın 7. maddesi gereği sigortalılık için aranılan koşul olan ziraat odası üyelik kaydının olmadığı, davacının Kurum'a sonradan yapmış olduğu bildiriminin de odaya kayıt tarihi olan 20/01/2011 tarihinden itibaren 1 (bir) yıl içinde yapılmadığının anlaşılmasına göre Kurum'un yapmış olduğu işlem yerindedir.

Kurum'a yapılan sigortalılık prim borcu ödemeleri davacıya tek başına sigortalılık kazandırmayacağı ancak davacının talebinin olması halinde yapılan sigortalılık prim borcu ödemelerinin ilk prim ödemesinin yapıldığı tarihten itibaren davacıya ileri yönelik olarak isteğe bağlı Tarım Bağ-Kur sigortalılığı kazandırabileceğinin göz önünde bulundurulmaksızın Mahkemece hatalı değerlendirme ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.