Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/13863 K.2016/4920

Davacı, yaşlılık aylığının kesilmesine ve yersiz ödenen yaşlılık aylığı ile tedavi giderlerinin tahsiline ilişkin Kurum işleminin iptaliyle, ödediği paranın iadesine, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, davalı Kurum tarafından, hizmet aktine dayalı bir kısım çalışmalarının fiili olmadığı gerekçesi ile iptal edildiğini, buna bağlı olarak da yaşlılık aylığının da iptal edildiğini belirterek; yaşlılık aylığının kesilmesi ve yersiz ödenen yaşlılık aylığı ile tedavi giderlerinin tahsiline ilişkin davalı Kurum işlemin iptaline, ihtirazi kayıt ile yatırdığı ....912,67 TL'nin yasal faizi ile birlikte iadesine, ödenmeyen yaşlılık aylıklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece 04.07.2014 tarihinde verilen kısa kararda; “ Davacının 04.04.2006 – ........2010 tarihleri arasında fiili hizmetinin olduğu ve davalı Kurum tarafından iptal edilen ... hizmetlerinin geçerli olduğunun tespitine, davalı Kurum tarafından maaş kesilme işleminin iptaline, davacının davalı Kurum hesabına yatırdığı ....912,67 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurum'dan alınarak davacıya verilmesine, davacıya ödenmeyen emekli maaşlarının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine ” dair hüküm kurulduğu, ancak gerekçeli kararın hüküm kısmının;

“ ... tescili esas alınarak ...

Komisyoncusu tarafından davalı kuruma gönderilen 2001 yılı Haziran ayı tevkifat kesinti listesinde adı yer alan ... 'ın... oğlu 01.01.1949 ...doğumlu davacı ... olduğunun ve 01.07.2001 tarihinden ....03.2011 tarihine kadar zorunlu ... sigortalısı olduğunun tespitine ve tesciline, davacının 5510 sayılı Yasa'nın geçici .... maddesi kapsamında ve gerekse 6111 sayılı Yasa kapsamında yaptığı ödemelerin prim ödemeleri olarak geçerli olduğunun tespitine ” şeklinde olduğu, 01.07.2015 tarihli tavzih kararı ile hükmün birinci kısmının sehven yazıldığı belirtilerek tavzih kararı verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 297 ve 298. maddelerine göre; Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca; maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar (hüküm sonucu), esas karar olup sonradan yazılan gerekçeli kararın hüküm sonucu ve gerekçe bölümünün bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa; 04.07.2014 günlü oturumda tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun birbirinden farklı olduğu duruşma tutanağı ve gerekçeli kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Kaldı ki, tavzih yapılarak hükmün düzeltilmesi de mümkün değildir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.