Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/14083 K.2016/13593

Davacı, evlenme ödeneği almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Hilal Tekin tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava; davacının boşandığı eşi ile tekrar evlendiği için talep ettiği evlenme ödeneğinin davalı kurumca evlenmesinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle reddedilmesi neticesinde evlenme ödeneği almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı olan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun .... maddesinin 1. fıkrası; “Evlenmeleri nedeniyle, gelir veya aylıklarının kesilmesi gereken kız çocuklarına evlenmeleri ve talepte bulunmaları halinde almakta oldukları aylık veya gelirlerinin iki yıllık tutarı bir defaya mahsus olmak üzere evlenme ödeneği olarak peşin ödenir. Evlenme ödeneği alan hak sahibinin aylığının kesildiği tarihten itibaren iki yıl içerisinde yeniden hak sahibi olması halinde, iki yıllık sürenin sonuna kadar gelir veya aylık bağlanmaz, bu durumda olanlar 60 ıncı maddenin birinci fıkrasının (f) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı sayılır.” şeklindedir.

Somut olayda; davacının 04.02.2008 tarihinde boşandığı ve ....02.2010 tarihinde boşandığı eşi ile tekrar evlendiği, nüfus kaydından evlendikten ...ay kadar sonra müşterek çocukları İsmail' in ....09.2010 tarihinde doğduğunun anlaşıldığı, ceza dosyasında dinlenen davacı ve bir kısım tanıklar davacının boşandığı eşinden hamile kalınca tekrar evlenmeye karar verdiğini beyan ettikleri, davacı ve boşandığı eşinin boşandıkları sürede dahil olmak üzere adreslerinin ortak olduğu,

davacıdan boşandığı döneme ilişkin muvazaalı boşandığı gerekçesiyle kurum alacaklarının tahsiline ilişkin davada davanın reddine ilişkin kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle onanarak kesinleştiğinden içerik olarak bu dosya için kesin hüküm oluşturacağından bahsedilemeyeceği göz önüne alındığında; davacı ve eşinin, boşanma sonrasında da birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup, 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları

tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davacının muvazaalı olarak boşandığı eşiyle tekrar evlendiği anlaşılmakla, hukukun genel prensiplerinden olan hiç kimsenin kendi hileli hareketinden faydalanamayacağı kuralı gereğince davanın reddi gerekirken mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.