Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/14423 K.2016/571

Davacı, davalı kurumca düzenlenen ödeme emirlerinin iptaline, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere, bozma ilamına uygun karar verilmesine göre davacının ve davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Dava, davacının temsil ve ilzama yetkili olmadığı hukuksal nedenine dayalı olarak Kuruma borçlu olmadığının tespiti ile ödeme emirlerinin iptali ve hacizlerin kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, kararında yazılı bizimde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin 30.05.2014 günlü kararı ile iptaline karar verilen 2012/15282 ve 2010/46940 sayılı ödeme emirlerine yönelik Kurum temyizinin, Dairemizin bozma ilamında kesinlikten reddine karar verildiği ve böylece bu ödeme emirlerinin iptaline dair mahkeme kararının kesinleştiği ve kesinleşen hususta yeniden hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı gözardı edilerek hüküm fıkrasının birinci bendinin birinci paragrafında 2010/46940 sayılı ödeme emrinden davacının sorumlu olmadığına, üçüncü paragrafında ise 2012/15282 sayılı ödeme emrinden sınırlı olarak sorumlu olduğunun tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Hüküm fıkrasının birinci paragrafının birinci bendinde davacının ödeme emirlerinin bir kısmından sorumlu olmadığının tespitine yönelik hüküm kurulurken, "sorumlu" cümlesinin kararın yazımında unutulması sonucu hükmün infazında şüphe ve tereddüt uyandıracak biçimde "...ödeme emirlerinden olmadığının tespitine" karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

5502 sayılı Kanun'un 36.maddesine göre Kurumun harçtan bağışık olduğu gözardı edilerek hüküm fıkrasının ikinci bendinde bakiye harcın davalıdan alınmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

.../...

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.