Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/15873 K.2015/18131

Davacı, almış olduğu aylıklardan dolayı Kuruma borçlu olmadığının ve maaş farkı olan 500.TL'nin mahsubundan sonra kalan 2.990.22TL borcu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davalı kurumun 17.10.2011 tarihli 19460945 sayılı işleminin iptali ile, yersiz ödeme olarak kurumca talep edilen 2.990,22 TL den sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı G.. Y..'nın davasının reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından,boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı gerekçesiyle aylığı kesilen davacının, kurumun 17.10.2011 tarihli yazı ile 01.03.2011-30.11.2011 dönemi yersiz ödenen aylıkların iadesine ilişkin işleminin iptali ve borçlu olmadığının tespiti amacıyla Ankara 14.İş Mahkemesinin 2011/1110 E.sayılı dosyasında dava açtığı, SGK'nun ise Söke 1.Asliye Hukuk Mahkemesi 2013/377 E. sayılı dosyasında 5510 sayılı Yasanın 56. ve ve 96. maddesi uyarınca kurumca bağlanan gelirlerin iadesi için davacı hakkında yapılan 16.748,67 TL alacak ve faizine ilişkin takibe itirazın iptalini talep ettiği,

Söke AHM 'nin 2013/377 E. sayılı dosyasının Ankara 14.İş Mahkemesinin 2011/1110 E. sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, Ankara 14.İş Mahkemesinin ise 16/06/2015 tarihli nihai kararında yalnızca davacının istemi bakımından karar verip birleşen davadaki talep bakımından olumlu olumsuz bir karar vermediği anlaşılmıştır.

6100 sayılı H.M.K'nın 297/2 maddesinin “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin ,taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık,şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.” hükmüne göre de Mahkemelerin taleplerden her birini karşılama yükümlülüğü düzenlenmiştir.

Bu açıklamadan olarak somut olayda; Mahkemenin nihai kararında davacının menfi tespit ve davalı Kurumun ise birleşen ( Söke 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/377 Esas sayılı dosyası) itirazın iptali davası bakımından olumlu ya da olumsuz karar verilmeksizin yargılamanın sonlandırılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair hususlar incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.