KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2015/15990 E., 2015/18704 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ekim 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı, 01/08/2006 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanmasına, bağlanacak aylıkların ödenmesi gereken tarihlerden itibaren hesap edilecek faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine ,
Dava ,davacının 01.08.2006 tarihinden itibaren maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespiti ile aylıkların ödenme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece davacının 14.01.2003 tarihi ile 24.08.2010 tarihleri arasında çalışma gücünün en az 2/3 ünü kaybetmiş olduğundan bu sürede malul sayılmasına ve bu süre için maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmiştir.
6100 sayılı HMK'nın "Taleple Bağlılık İlkesi" başlıklı 26.maddesine göre Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır.
Somut olayda, davacının talebi 01.08.2006 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanmasına ilişkin olduğu halde talebi aşacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2015/15990, K. 2015/18704, 19 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama