Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/1653 K.2015/20747

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar Kurum ve M.. K.. vekillerinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Yargılama giderleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesinde sayılarak, ğ. bendinde vekâlet ücretine de yer verilmiştir.

29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden hükmedilmesi gerekir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326. maddesine göre, Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, 25/03/2013 ile 30/06/2013 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesi ile primlerin davalı tarafından yatırılmasını talep ettiği, mahkemece, davacının talep ettiği hizmetlerinin tespitine, yatırılmayan primlerin tahsilinin idari nitelikte olduğu belirtilerek bu talebin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının primlerin davalı tarafından yatırılması talebi, işbu hizmet tespiti davasının doğal bir sonucu olarak davalı Kurum tarafından yerine getirileceğinden söz konusu talebin reddine karar verilmesi hatalıdır.

Bu nedenle mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, primlerin yatırılmasına ilişkin talebin reddine karar verilmek suretiyle yargılama giderlerinin paylaştırılması ve davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

.../...