Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/17898 K.2015/21609

Davacı, 13/06/2004 tarihinden itibaren halen süren çalışmalarının aylık 30 gün üzerinden sürdüğünün tespiti ile asgari ücretin altında ödenen ücretlerinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1- Hüküm, İş Mahkemesinden verilmiş olup 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda hüküm 23/07/2015 tarihinde davalı işveren vekiline tebliğ edilmiş, temyiz ise 12/08/2015 tarihinde gerçekleşmiştir. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi geçmiştir.

O halde, 01/06/l990 tarih ve l989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da göz önünde tutularak davalı işveren vekilinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE,

2- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

3- Dava, davacının 13/06/2004 tarihinden itibaren davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, açılan davanın kısmen kabulü ile 2004/6.ayda 3, 7-12.aylarda ayda 8’er, toplam 51, 2006/1-12 aylarda ayda 8’er toplam 96, 2007/1-12 aylarda ayda 8’er toplam 96, 2008/1-12 aylarda ayda 8’er toplam 96, 2009/1-12 aylarda ayda 8’er toplam 96, 2010/1-4 aylarda ayda 8’er, 5.ayda 1, toplam 96 gün olmak üzere toplam 564 gün bildirilmesi gereken çalışma süresi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

HMK’nun 297/son maddesi gereğince, hüküm kısmında gerekçeye ait bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

.../....

Hüküm kısmında davacının 2005 yılındaki çalışmaları belirtilmeden bu çalışmaları da dahil edilerek toplam hizmet süresinin 564 gün olduğu ve 2010 yılındaki toplam çalışmasının 33 gün olmasına rağmen 96 gün olduğu belirtilerek infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmiş olması usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.