Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/17994 K.2016/9294

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davacının davalı işyeri nezdinde 29/05/2009-31/07/2011 tarihleri arasında geçen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile “davacının davalıya ait işyerinde 29/05/2009-31/07/2011 tarihleri arasında kesintisiz hizmet akdine dayalı olarak günün asgari ücreti ile çalıştığının tespitine, Kurum'a bildirilen sürelerin infazda nazara alınmasına” karar verilmiştir.

Somut olayda, davacıya ait hizmet cetvelinde 29/05/2009-31/07/2011 tarihleri arasında davalı işyerince davacı adına 30 günün altında Kurum'a hizmet bildiriminde bulunulduğu, davalı işyerinin eksik gün bildirim formlarına ekli olarak davacının imzasını içeren ve 21/08/2009-22/09/2009 tarihleri arasında kullanılmak üzere düzenlenen ücretsiz izin formunu Kurum'a süresinde ibraz ettiği ve dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelerden davacının ihtilaf konusu dönem içerisinde davalı işyerinde kesintisiz çalıştığının anlaşılmasına göre Mahkemece verilen kararda imzası davacıyı bağlayan ücretsiz izin formunun dikkate alınmayarak davacının ücretsiz izin ve istirahatli olduğu günlerin hizmet sürelerinden dışlanmaması hatalı olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'un 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.