Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/18692 K.2015/21119

Davacı, emeklilik işleminin iptaline dair işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddine.

2-Davalı Kurumun temyizine gelince,

Dava, davacının 3201 sayılı Yasaya göre borçlanması sonucu bağlanan yaşlılık aylığının 01.04.1992 tarihinden geçerli olarak iptaline yönelik Kurum işleminin iptali ile yaşlılık aylığının tekrar bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne,1- Davalı kurumun davacının 01/04/1992-31/12/1997 tarihleri arasına ait yaşlılık aylığının iptaline ilişkin 02/05/2006 tarih ve 341870 sayılı işleminin yasa ve mevzuata uygun olduğunun tespitine, 2- Davacının yurt dışı ilişkisi 31/12/1997 tarihinde sona ermiş olduğundan iptal edilen yaşlılık aylığının yurt dışı ilişkisinin sona erdiği 31/12/1997 tarihini takip eden aybaşı olan 01/01/1998 tarihinden geçerli olmak üzere bağlanmasına,Aksine Kurum İşleminin İptaline, karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 3201 sayılı Yasa'nın 6.maddesidir. Madde de aylık bağlanma koşulu olarak yurda kesin dönüş yapılması esas alınmıştır. Ne varki ,3201 sayılı Yasa hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan tekrar yurtdışında çalışmaya başlayanların çalışmaya başladıkları tarihi takip eden ay başından itibaren aylıklarının kesileceği 6/B maddesinin açık hükmü gereğidir.

Yurt dışında çalışanların yaşlılık aylığından yararlanabilmesi yönünden, yurda kesin dönüş koşulunun varlığı zorunlu görülmüştür (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 22/10/1997 gün, 1997/10-588 E., 857 K. sayılı ve 22/4/1999 günlü, 1999/21-284 E., 300 K. sayılı ve daha sonra aynı doğrultudaki kararlar). Öte yandan, davacı işçinin, çalıştığı ülkeden işsizlik yardımı, hastalık, geçici işgöremezlik vs. gibi yardımlar alması halinde sigortalının kesin dönüş yapmadığı Yargıtay kararları ile de kabul edilmektedir.

Somut olayda, davacının 04.01.1975-07.07.1989 tarihleri arası 5223 gün yurtdışı hizmetini borçlandığı,davacıya 19.03.1992 tarihli tahsis talebine istinaden 01.04.1992 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı,Kurum tarafından davacının aylık talep tarihinden sonra Almanya 'da sigortalılığının aralıksız devam ettiği bu nedenle kesin dönüş şartını yerine getirmediği gerekçesiyle bağlanma tarihinden itibaren aylığının kesildiği, Yurtdışı Hizmet cetvelinin incelenmesinden davacının Hollanda’da1973-2015 arası zorunlu sigortalı olduğu, yurtdışı hizmet cetvelindeki bilgilere göre davacının kesin dönüş yapmadığı anlaşılmaktadır.

.../...

Bu nedenle mahkemece davanın reddi yerine yazılı şekilde kısmen kabulüne verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.