Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/18873 K.2016/1991

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere ve tarafların temyizinin kapsamına göre davacılar vekili ile davalı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, 30.06.2010 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahibi eş ve çocuğunun maddi ve manevi zararının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece asıl ve birleşen davalar ile; davacı eş için 1.918,36-TL maddi-40.000,00TL manevi, davacı çocuk için ise 20.000,00-TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Karar tarihinde geçerli olan 2014 yılı A.A.Ü.T.'nin 3/2 maddesinde “ Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere davanın reddi sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek vekalet ücretine hükmolunacağı” düzenlenmiştir. Buna göre eldeki davada vekille temsil edelen ve aleyhine açılan davalar kısmen reddolunan davalı Şti. lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olunmakla hata yapıldığı açıktır.

O halde davalı . Şti vekilinin bu hususları içeren temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.