Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/19302 K.2016/1637

Davacı, Bağ-Kur sigortalılığının başlangıcının 01/02/1988 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, davacının kaydının 9.1.1986 tarihi olduğunun tespiti ile oda kaydına istinaden bağ-kur sigortalılık başlangıcının 1.2.1988 olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyulup davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 13.4.1992 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal eden işe giriş bildirgesi uyarınca oda kaydına istinaden 1.2.1988 tarihi itibari ile 1479 sayılı Yasa uyarınca sigorta tescilinin yapıldığı, 13.9.1990-19.3.1992, 4.8.1992-11.1.1993, 1.3.1993-15.9.1993, 2.1.1994-30.5.1995, 4.8.1995-devam şeklinde vergi kaydının, 9.1.1986-devam şeklinde oda kaydının bulunduğu, Kurum Kontrol Memurluğu tarafından oda kaydı üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen 7.12.2010 tarihli raporda, davacının 9.1.1986 ve 16.10.1997 tarihli iki üye kaydının bulunduğu,

defter sayfalarında silinti ve kazıntıların tespit edildiği ve üyeye ait bilgilerin sonradan değiştirildiğinin tespiti üzerine davacının oda kaydına dayanan sigortalılığının iptal edildiği ve vergi kaydına göre güncellendiği anlaşılmaktadır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş,

2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

6552 sayılı Yasanın 58. maddesi ile 5510 sayılı Yasaya eklenen Geçici 54. madde ile “Mülga 4355 sayılı Ticaret ve Sanayi Odaları, Esnaf Odaları ve Ticaret Borsaları Kanunu, mülga 5373 sayılı Esnaf Dernekleri ve Esnaf Dernekleri Birlikleri Kanunu ve mülga 507 sayılı Esnaf ve Küçük Sanatkârlar Kanununa göre; esnaf ve sanatkâr siciline veya odasına ya da her ikisine birden kayıtları bulunmakla birlikte üye kayıtlarının mevzuata uygun olarak yapılmadığının tespit edilmesi üzerine,

Kuruma kayıt ve tescili yapılmakla birlikte, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sigortalılık süreleri geçersiz sayılarak iptal edilen sigortalılardan 22/3/1985 tarihinden sonraki sürelere ait prim, gecikme zammı ve gecikme cezalarının 31/12/2013 tarihine kadar ödenmiş olması şartıyla 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sigortalılıkları başlangıç tarihinden itibaren geçerli sayılır.” hükmü getirilmiştir.

Her ne kadar mahkemece bozma doğrultusunda araştırılma yapılıp hüküm kurulmuşsa da, bozma sonrası yürürlüğe giren 6552 sayılı Yasanın 58. maddesi ile 5510 sayılı Yasaya eklenen Geçici 54. maddesinin davacı lehine düzenlemeler getirdiği, bu nedenle önceki bozma ilamının taraflar yönünden müktesap hak oluşturmayacağı gözetilmelidir. Somut olayda; yukarıda açıklanan yasal düzenleme uyarınca davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.