Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/19458 K.2016/6511

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, maddi tazminatın yargılama sırasında ödenmesi nedeniyle konusuz kalan maddi tazminat davasının esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacılar tarafından davalılardan .Şti'ne karşı açılan manevi tazminat davası ispatlanamadığından reddine,

22.000.00TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacılar vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12/04/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat geldi. Davalılar adına gelen olmadı.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebepler ile temyiz nedenlerine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; 19.02.2009 tarihindeki iş kazasında vefat eden sigortalının anne, baba ve kardeşlerinin maddi ve manevi zararların giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı baba . ve anne .. tarafından davalılar ., ..'ye karşı açılan 500 TL maddi tazminat davasının, dava konusu tazminatın yargılama sırasında ödenmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacıların tamamının davalı Şti.'ye karşı açtıkları manevi tazminat davalarının davacılarca ispatlanamadığından reddine, davacı baba ve anne . için ayrı ayrı 6.000,00'er-TL, davacı kardeşler .., için ise ayrı ayrı 2.000,00'er-TL manevi tazminatın davalılar A.Ş.'den tahsiline karar verilmiştir.

./..

Karar tarihinde geçerli olan 2015 yılı A.A.Ü.T.'nin 10/1 maddesinde manevi tazminat davalarında avukatlık ücretinin hüküm altına alınan miktar üzerinden tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği, aynı tarifenin 10/2 maddesinde ise manevi tazminat davasının kısmen reddi durumunda davalı yararına hükmolunacak vekalet ücretinin davacı için belirlenen ücreti geçemeyeceği, 10/4 maddesinde manevi tazminat davasının maddi tazminat davası ile birlikte açılması durumunda manevi tazminat bakımından vekalet ücretine ayrı bir kalem olarak hükmedileceği, 3/2 maddesinde ret sebebi ortak olan davalılar lehine tek vekalet ücretinin verileceği, 13/2 maddesinde ise tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenecek vekalet ücretinin kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği belirtilmiştir.

Somut olayda, davacılar ile davalılar yararına kabul ve reddine karar verilen maddi ve manevi tazminat davaları bakımından ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmişse de varılan bu neticenin hatalı olduğu açıktır. Zira yukarıda açıklandığı üzere karar tarihinde geçerli olan A.A.Ü.T.'nin 3/2 maddesinde müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde ret sebebi ortak olan davalılar lehine tek vekalet ücreti verileceği hükmü düzenlenmiş olup buna göre eldeki davada ret sebebi aynı olan davalılar lehine maddi ve manevi tazminat davalarında ayrı ayrı vekalet ücretinin hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

O halde davacılar vekilinin bu hususları içeren temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından karar bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.