Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/20197 K.2016/2140

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, sigortalının iş kazası sonucu sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 5.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 25.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; zararlandırıcı olayın Kurumca iş kazası olduğunun kabul edildiği, ... Maluliyet Daire Başkanlığı'nın 27.08.2013 tarihli raporunda davacının sürekli iş göremezlik oranının % 10.3 olduğunun ve 21.08.2014 tarihinde kontrol muayenesi gerektiğinin belirtildiği, kontrol muayenesi sonucunda sürekli iş göremezlik oranının % 8.1 olarak değiştiği, Mahkemece maddi ve manevi tazminatların % 10.3 maluliyet oranı esas alınarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, kontrol muayenesi sonucunda kesinleşen % 8.1 sürekli iş göremezlik oranına göre işin esasına girilerek maddi ve manevi tazminat istemleri hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde % 10.3 sürekli iş görmezlik oranına göre davanın neticelendirilmiş olması doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.