Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/20413 K.2016/3442

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece,maddi tazminat isteminin kabulüne, başvuru harcı yatırılmadığından manevi tazminat davası açma hakkı saklı kalmak üzere, davacının manevi tazminata ilişkin ıslah isteminin reddine karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun, (1) sayılı tarifesinin A.III.a maddesinde konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68, oranında karar ilâm harcı alınacağı, A.III.e maddesinde de Yargıtay'ın tasdik veya işin esasının hüküm altına alındığı kararlar için de aynı oranda karar ve ilâm harcı alınacağı düzenlenmiştir.

Yine, 6100 sayılı HMK'nın 326.maddesine göre Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise Mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarına da karar verebilir. Ancak iki tarafın kısmen haklı çıkması halinde yargılama giderlerinin paylaştırılacağına ilişkin HMK’nun 326/maddesindeki düzenleme yargılama harçları için uygulanmaz, davanın reddi hariç harçlar daima davalıya yüklenir.

Somut olayda, yerel mahkeme tarafından davacının manevi tazminat ıslah istemi reddedildiğine ve manevi tazminat talebi hüküm altına alınmadığına göre, manevi tazminata ilişkin ıslah harcının davalıya yüklenmesi, bunun yanında Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli harçların tamamından davalı tarafın sorumlu tutulmayıp kabul red oranına göre taraflar arasında paylaştırılması hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.M.K.’nun geçici 3. maddesi gereğince ve H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.