Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/21707 K.2016/12905

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının davalı işyerinde 30.01.2013-01.08.2013 tarihleri arasında üretim direktörü olarak 7000 TL prime esas ücretle çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile "davacının davalıya ait işyerinde 30.01.2013-22.07.2013 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücret ile çalıştığını tespitine; davacının asgari ücretin üzerinde ücret alma iddiası ispat edilemediğinden buna yönelik talebin reddine" karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtayın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Aynı şekilde 506 sayılı Yasanın 77. maddesinde prime esas gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinden 23.07.2013 tarihinde işe giriş bildirgesinin verildiği, 2013 yılı 7.ayında 9 gün hizmetinin bildirildiği, davacının davalı işyerinden önce çalıştığı işyerinden 24.01.2013 tarihinde ayrıldığı ve bu işyerinden bildirilen son ücretinin 6113,40 TL brüt olduğu, davacının ihtilaflı dönemden sonra bildirilen çalışmasının 05.12.2013 tarihinde başladığı ve bu işyerinden ücretin 6294,51 TL brüt olarak bildirildiği, makine mühendisleri odasının davacı gibi çalışan işçilerin emsal ücretinin 2700 TL brüt olduğunu bildirdiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece hizmet tespitine yönelik verilen karar yerinde ise de, ücret tespiti yönünden eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiştir.

Yapılacak iş, davacı işçinin, davalı işyerinden önce ve sonra çalıştığı işyerlerinden aldığı ücretlerin asgari ücretin üzerinde olması, tanık beyanlarından müdür sıfatı ile çalıştığının anlaşılması karşısında davacının asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu göz önünde bulundurularak;

davalı işyerinin defter ve kayıtlarını getirterek incelemek, yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi ile işyerinin kapsam ve kapasitesini belirlemek, işverenin çalıştırdığı işçilerin kıdem ve pozisyonuna göre gerçek ücreti üzerinden bildirilip bildirilmediği üzerinde durmak, işverenin davacı ile aynı pozisyondaki işçilere ödediği ücretlerin gerçeğe uygun olup olmadığını değerlendirmek, bu bildirimlerin gerçeğe uygun olduğunun anlaşılması halinde, bu ücretleri esas almak, aksi takdirde benzer işi yapan işyerlerinden gerektiğinde ilgili meslek odasından emsal ücret araştırması yapmak,

tüm delilleri bir arada değerlendirerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.