Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/2190 K.2015/20358

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/06/2008-26/12/2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, davacının davalı ... Yönetimi nezdinde 01/06/2008-26/12/2011 tarihleri arasında geçen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile “davacının 01/06/2008 - 13/10/2010 tarihleri ile 13/10/2011-26/12/2011 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde aylık asgari ücrete çalıştığının tespitine,” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79. maddesi bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli, daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ilc çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527,30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; 13/10/2010 tarihli işe giriş bildirgesinin .... sicil no lu davalı ... Yönetimi tarafından düzenlenerek bildirgenin Kurum kayıtlarına intikal ettiği, 25/09/2007-15/10/2007 ile 18/07/2009-30/09/2009 tarihleri arasında dava dışı işyerlerince, 13/10/2010-13/10/2011 tarihleri arasında davalı ... Yönetimince davacı adına Kurum'a hizmet bildiriminde bulunulduğu, davalı işyerinin 13/10/2010-28/10/2011 tarihleri arasında Yasa kapsamına alınmış olduğu, yapılan zabıta araştırması ile komşu apartman görevlilerinin tespit olunduğu, duruşmalarda davacı, davalı ve kamu tanıklarının dinlendiği, alınan bilirkişi raporlarının dosyaya sunulduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davalı ... Yönetiminin daire sayısı, bahçesi gibi özelliklerinin araştırılmaksızın, yapılacak işin kapsam ve niteliğinin sürekli hizmeti gerektirir mahiyette olup olmadığının tespit edilmeksizin ve davalı Apartmana ait karar defteri getirtilmeksizin eksik inceleme ve araştırma neticesi yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmektedir.

Yapılacak iş, davalı apartmana ait apartman defterini getirtmek ve davacının çalışmaları ile ilgili herhangi bir kayıt veya belge bulunup bulunmadığını, apartmandaki daire sayısını tespit etmek, dava konusu dönem içinde davalı apartmanda çalışan başka bir kapıcı bulunup bulunmadığını belirlemek, davacının çalışmasının part-time olup olmadığını araştırmak, part-time çalışma olduğu anlaşılırsa gerektiğinde bilirkişi düşüncesine de başvurulmak suretiyle davacının günde kaç saat çalışmış olabileceğini belirlemek, giderek haftalık ve aylık çalışma sürelerini tespit etmek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 63. maddesi gereğince 7.5 saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususu açıkça saptanmak ve çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum ve davalı işyeri vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.