Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/2273 K.2015/9785

Davacı, murisinin iş kazası sonucu doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan .... Ve .... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, 21.07.2010 tarihindeki iş kazasında yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı anne için 22.572,56TL maddi-30.000,00'TL manevi, davacı kardeşler için ise ayrı ayrı 10.000,00'erTL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, 21.07.2010 tarihli zararladırıcı olayın iş kazası olduğu, anılan kazaya dair düzenlenen 11.02.2013 tarihli kusur raporunda %40 oranında davalı ... Ltd.Şti.'nin, %50 oranında davalı ...'nin, %10 oranında ise kazalının kusurlu olup davalı ...'nin kusurunun bulunmadığı belirtilirken aynı olaya dair düzenlenen 17.06.2013 tarihli kusur raporunda ise %10 oranında davalı

...'nin, %30 oranında davalı ... 'nin, %40 oranında davalı ...'nin ve %20 oranında da kazalı işçinin kusurlu bulunduğunun bildirildiği, yargılamaya konu olan kazanın davalı ...'nin .... Sanayi Bölgesi ... Cad. No:... ... adresinde kurulu işyerinin eternit çatısının diğer davalılarca poliüretan panellerle değiştirilmesi esnasında meydana geldiği, hükme esas alınan 17.06.2013 tarihli kusur raporunda davalı .... bakımından asıl işverenlik sıfatı ile değerlendirme yapıldığı anlaşılmıştır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, iş yerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Bunun yanında iş kazası iddiasına dayanan maddi ve manevi tazminat davalarında hüküm altına alınacak tazminat miktarlarına etkisi ve davalıların sorumluluğu bakımından taşıdığı öneme göre tarafların kusurunun aidiyeti ve oranının hiçbir kuşkuya yer açmayacak biçimde ortaya konulması gerekir. Tabi ki bu işlem sırasında yani tarafların kusurunun ve giderek sorumluluğunun tespiti sırasında ilgililer arasındaki ilişkinin açıkça ortaya konulması ve bu ilişkinin niteliğine göre hem Mahkeme hem de kusur bilirkişileri bakımından irdeleme yapılarak neticeye varılması gerekir.

Somut olayda, hükme esas alınan 17.06.2013 tarihli rapor ile 11.02.2013 tarihli kusur raporu arasında aynı olaya ilişkin farklı değerlendirmenin yapıldığı açıktır. Bahse konu rapordan ilkinde davalı ...'nin işyeri sahibi olarak değerlendirilmeye tabi tutulurken ikincisinde bu davalının asıl işveren olduğu değerlendirmesinin yapıldığı görülmektedir.

Dosyadaki kayıtlar ve özellikle davalılar arasındaki sözleşmelerden davalılar arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olmadığı, zira davalı ...'nin kendisine ait bitmiş bir binanın bakım onarım işi kapsamında davacılar yakınının kazalandığı işi davalı ... .'ye verdiği görülmektedir. Hal böyle iken hükme esas alınan 17.06.2013 tarihli raporda kusurun aidiyeti ve oranları bakımından isabetli bir değerlendirmenin yapıldığından söz etme imkanı bulunmamaktadır.

Oysaki tazminat davalarında taraflar kusurunun aidiyeti ve dağılımı yukarıda da açıklandığı üzere hiç bir tereddüt kalmayacak şekilde tespit olunmalıdır. Bu kapsamda Mahkemece yukarıda belirtilen kusur raporları arasındaki çelişki giderilmeden ve özellikle davalı ...'nin somut olayda asıl işveren değil işyeri sahibi olduğu gözetilmeden eksik araştırma neticeye varılması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Yapılacak iş; 17.06.2013 tarihli kusur raporu ile 11.02.2013 tarihli kusur raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi noktasında yine davalı ...'nin asıl işveren değil işyeri sahibi olduğunun da gözetildiği yeni bir rapor tanzimi için işçi sağlığı-iş güvenliği konularında uzman ehil bilirkişi kuruluna konuyu yeniden inceletmek ve tüm delilleri bir arada değerlendirip sonuca göre karar vermekten ibarettir. O halde, davalı şirketler vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.