Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/2281 K.2015/20783

Davacı, maluliyet oranının tespitine, tahsis talep tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına ve bağlanacak aylıkların yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, davacıya tahsis talep tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması ve birikmiş aylıklarının yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne, davacının % 67 oranında malul olduğunun tespitine ,davacıya tahsis talep tarihini takip eden ay başı olan 01.11.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına ,aylıkların dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden Maliye Bakanlığı Gelirler Genel Müdürlüğünün 07.02.2005 tarihli yazısında davacının SSK Karabük Hastanesi Sağlık Kurulunun 23.12.2004 rapor tarihinden itibaren ,193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 4842 sayılı Kanunla değişik 31. maddesine göre üçüncü derece sakatlar için uygulanan sakatlık indiriminden faydalanması gerektiğinin belirtildiği,davacının 31.10.2007 tarihinde 506 sayılı Kanunun 60.maddesinin C bendinin 4958 Sayılı Kanunla değişik b fıkrasına göre tahsis talebinde bulunduğu,SGK nun 01.02.2008 tarihli yazısı ile davacıya 'tahsis talep tarihinde 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 3239 sayılı Kanunla

değişik 31. maddesine göre sakatlar için uygulanan sakatlık indiriminden yararlanmadığının tespit edildiği' bu nedenle koşulları oluşmadığından yaşlılık aylığı talebinin reddedildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.Davacının tahsis talep tarihinde 17 yıl sigortalılık süresi ve 5956 gün sigortalı hizmeti bulunmaktadır.

Yüksek Sağlık Kurulunun 04.02.2011 tarihli kararında davacının vücut fonksiyon kaybı oranının % 30 olduğu,Adli Tıp İhtisas Kurulunun 15.10.2012 tarihli raporunda E cetveline göre % 67 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı,Adli Tıp Genel Kurulunun 05.06.2014 tarihli raporunda davacının % 67 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı,çalışma gücünün en az % 60'ını kaybettiği belirtilmiştir.

./..

Davanın yasal dayanağı 193 sayılı gelir vergisi kanunun 31/1. Maddesinde;

Çalışma gücünün asgari % 80'ini kaybetmiş bulunan hizmet erbabı birinci derece sakat, asgari % 60'ını kaybetmiş bulunan hizmet erbabı ikinci derece sakat, asgari % 40'ını kaybetmiş bulunan hizmet erbabı ise üçüncü derece sakat sayılarak aynı maddenin 2. Fıkrasındaki oranlarda indirime gidileceği, 31/son maddesinde ise Sakatlık derecelerinin tespit şekli ile uygulamaya ilişkin esas ve usuller Maliye, Sağlık ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik bakanlıklarınca bu konuda müştereken hazırlanacak bir yönetmelik ile belirleneceği düzenlenmiştir. Yasanın verdiği yetkiye dayanılarak Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hazırlanmış ve 16.07.2007 tarihli resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmiştir.

193 Sayılı yasanın öngördüğü sakatlık indiriminden yararlanabilmek için bu yasada belirtildiği üzere Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerinin uygulanması suretiyle sakatlık oranının belirlenmesi gerekir. SGK tarafından iş kazası ya da meslek hastalığı nedeniyle gelir bağlanmasında ve maluliyet aylığı bağlanmasında ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri uygulanmaktadır. Her iki mevzuatın meslekte güç kayıp oranının belirlenmesinde kullandığı ölçütler farklıdır.

Yapılacak iş, Adli Tıp Genel Kurulundan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerinin uygulanması suretiyle davacının 23.12.2004 tarihli ilk rapor tarihinde meslekte kazanma güç kayıp oranının ne olacağına ilişkin ek rapor almak ve aylık koşullarını değerlendirerek sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.