Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/2907 K.2015/21393

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının Şubat 2005 - 13.09.2013 tarihleri arasında Sorgun Agahefendi İlköğretim Okulunda geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Sorgun İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne ait 109436 sicil numaralı işyerinden davacı adına 15.10.2012 tarihli işe giriş bildirgesinin verildiği, ihtilaflı dönemde 01.11.2009 – 2009/12 tarihleri arasında 1137738 sicil numaralı Türkiye İş Kurumu işyerinden 15.10.2012 – 13.06.2013 tarihleri arasında da 109436 sicil numaralı Sorgun İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne ait işyerinden davacı adına çalışmaların bildirildiği görülmüştür.

Uyuşmazlık, davacının Sorgun Agahefendi İlköğretim Okulunda geçen çalışmalarının süresi ve bu çalışmaların tam zamanlı mı yoksa kısmi zamanlı mı olduğu, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

./..

Somut olayda.

2009-2010, 2010-2011, 2011-2012 Eğitim-Öğretim yıllarında sömestri tatili dışlanmayarak, davacının her ay 30 gün çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulduğu, tanıkların davacının çaycılık yaptığını belirtmelerine rağmen, davacının sadece çaycılık işini mi yoksa başka işleri de mi yaptığı ve yaptığı işlerin davacının ne kadar zamanını aldığının araştırılmadığı, davacının çalışmalarının geçtiği okulun 2005-2010 yılları arasında müdürü olduğunu iddia eden Hüseyin Ekinci’nin davacının 2005 yılından itibaren çalıştığını belirtmesine,

yine 2004 ve 2005 öğretim yılında Agahefendi İlköğretim okulunda çalıştığını belirterek davacının çalışmalarını doğrulayan A..

B..’ın beyanlarına rağmen 2009 yılından itibaren hüküm kurulduğu, okulda çok sayıda öğretmen olmasına rağmen Milli Eğitim Müdürlüğünden sorulmak suretiyle dava konusu dönemin tamamında çalışan öğretmenler tespit edilerek bu kişiler arasından resen tanık seçilerek dinlenilmediği, davacının yaptığı iş, yaptığı işin günlük ne kadar zamanını aldığı ve davacının hangi tarihler arasında çalıştığı netleştirilmeden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, ilgili Milli Eğitim Müdürlüğü’nden, ihtilaflı dönemin tamamında çalışan öğretmen ve diğer çalışanları sormak, ihtilaflı dönemin tamamında çalışan öğretmen ve diğer çalışanlar arasından kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bu kapsamda davacının okulda ne iş yaptığı, bu işlerin günlük ne kadar zamanını aldığı ve ne zamandan beri bu işleri yaptığını sormak, çalışma süresi ve günlük çalışma saatlerinin tespitinden sonra bu çalışmaların tam zamanlı mı yoksa kısmi zamanlı mı olduğunu tespit etmek,

çalışmasının tam zamanlı olmadığının tespiti halinde 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapmak, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.