KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2015/3268 E., 2015/17351 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2015
- Mahkemesi
- KDZ.Ereğli 1. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 26/11/2014
- Numarası
- 2013/179-2014/549
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenler ile temyiz nedenlerine göre davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, 08.04.2007 tarihindeki iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi zararlarının karşılanması istemlerine ilişkindir.
Mahkemece, davacı eş A.. Y.. için 60.892,13 TL, davacı çocuk B.. Y.. için 1.854,52 TL, davacı çocuk H.. Y.. için ise 9.632,73 TL maddi tazminatın 08.04.2007 olan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir.
Dosya kapsamından 26.11.2014 tarihli kararda sair yönlerden bir hata bulunmamakla birlikte yargılama giderlerinin pay edilmesinde hataya düşüldüğü anlaşılmaktadır.
Şöyle ki; 22.09.2014 tarihli kusur raporu masrafları olan 750,00TL'lik bilirkişi gideri ile 40,00TL posta giderinin davalı şirketçe ödenmesine rağmen karar yerinde bu hususun göz ardı edilerek belirtilen bu masraf kalemlerinin davacı yanca yapıldığı kabulüne göre hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır.
O halde, davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2015/3268, K. 2015/17351, 30 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama