Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/3445 K.2015/18257

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, bozmaya uyarak 60.000.00TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ile davalılardan E.. B.. vekillerince duruşmasız, davalılardan T.. T..

Genel Müdürlüğü vekilince de duruşmalı olarak istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13/10/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan T.. T.. Genel Müdürlüğü vekili Avukat ..... geldi. Karşı taraf ile diğer davalılar adına gelen olmadı.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ile temyiz eden davalılardan E.. B..’nın tüm, davalı T.. T.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 02.11.1999 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 56,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dairemizin maddi tazminat istemi ile ilgili talebin aşıldığı, manevi tazminatın bölünmezliği ilkesinin ihlal edildiği ve manevi tazminatın az olduğuna ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar davacı ve davalı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Manevi tazminatın takdiri ile davalılardan E.. B.. ile Bünyamin Gül mirasçıları bakımından maddi tazminatın belirlenmesi isabetlidir. Davalı T.. T..’ın sorumlu olacağı maddi tazminatın belirlenmesinde ise talebin aşılması suretiyle hataya düşüldüğü görülmektedir.

HMK’nun 26. Maddesine göre “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” Somut olayda davacının davalı T.. T..’a yönelik maddi tazminat istemi, birleşen 2009/960E sayılı davadaki taleple sınırlıdır. Anılan davadaki 29.12.2003 tarihli dava dilekçesinde ise maddi tazminat isteminin 30.000,00-TL olduğu görülmektedir. Anılan davadaki talep dışında T..

T.. yönünden maddi tazminatın ıslah yoluyla artırımı da söz konusu değildir. Hal böyle olunca davalı T.. T..’nın istemi aşar biçimde 40.000,00-TL maddi tazminattan sorumlu tutulmasının HMK’nun 26. Maddesinde düzenlenen istemle bağlılık ilkesine aykırı olduğu açıktır. Davalılar arasında müteselsil borç ilişkisi bulunması ayrı dava ile ileri sürülen taleplerin toplanmasına vesile olmaz.

Müteselsil borçluların her biri kendilerine yöneltilen istem kadar tazminattan ve ferilerinden sorumlu olurlar.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, temyiz eden davalı T.. T.. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır