Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/4393 K.2016/2745

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının pirime esas ücret üzerinden tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ve davalılardan ve vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının 11.06.2004-30.11.2008 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, ancak bu sürede eksik bildirilen prime esas ücretinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir..

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa'nın 80/1. maddesi prim hesabında göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiştir. Buna göre prime esas gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücretin tespiti istemini içeren bu tür davaların kamu düzenini ilgilendirdiği, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi, bu kapsamda; gerçek ücretin işçinin yaşı, kıdemi, meslek durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işyerleri arasında güvenlik hizmeti alımına dair sözleşmelerin dosyada bulunduğu, davacının davalı adına kayıtlı işyerlerinden 11.06.2004-30.11.2008 tarihleri arasında aralıksız bildirimi bulunduğu, bu bildirimlerin asgari ücret üzerinden yapıldığı, davacı tarafından davalı işverenler aleyhine açılan işçilik alacaklarına ilişkin davanın sayılı dosyası üzerinden görüldüğü, bu davada 18.7.2011 tarihli, 2011/382 sayılı Karar ile davanın kabulüne karar verildiği,

bu dosyada davacının tazminata esas ücretinin asgari ücretin üzerinde olduğu kanaatine varıldığı belirtilerek brüt ücret olarak 1.031.40 TL üzerinden hesaplama yapıldığı ve hüküm kurulduğu, bu kararın Yargıtayca onanarak kesinleştiği, davalı tarafından sunulan asgari ücret alındığına dair ücret bordrolarının imzalı olduğu ancak davacının maaş ödemelerinin banka kanalıyla yapıldığı ve yapılan ödemelerin asgari ücretin üstünde olduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, somut olayda ücret olgusunun ispatı konusunda, mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı ve davacının işyerinde geçen çalışmalarının eksiksiz bildirilip bildirilmediği noktasında toplanmaktadır.

Alacak davasında, tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması olanaklı değildir. Kaldı ki, Kurumun bu davalarda davalı sıfatı da bulunmamaktadır. Bu nedenlerle bu davada verilen karar hizmet tespiti ve sigorta primine esas kazanç tespiti davasında kesin hüküm teşkil etmez; ancak güçlü delil teşkil edebilir.

Yapılacak iş; öncelikle prim ücretinin tespiti konusunda davalı işveren olarak gösterilen ..’ne husumet düşmeyeceği için bu davalı yönünden husumetten red kararı vermek, diğer davalı yönünden ise davacının banka hesap dökümlerinde davalı tarafından yatırılan ücretler tek tek belirlenerek talebinin 2004 yılından başladığı göz önünde bulundurulup, gerekirse ayrıntılı bilirkişi incelemesi yaptırılarak asgari ücretin ne kadar üstünde maaş aldığı belirlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.