Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/5004 K.2015/20321

Davacı, aylık maaş ek göstergeler ve yan ödeme tazminatlarının ödenmesine rağmen emekli aylığına yansıtılmadığını, yansıtılarak emekli aylığının yeniden hesaplanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, davacının 5510 sayılı Yasanın 4/c maddesi kapsamında Yardımlaşma Sandığı Başkanlığı görevinin ifası sırasında aylık maaş, ek gösterge ve yan ödeme tazminatlarının tamamı üzerinden keseneklerin ödenmiş olması nedeniyle ek gösterge ve yan ödeme tazminatlarının aylık başlangıç tarihi olan 15/08/2012 tarihinden itibaren emekli aylığına yansıtılması istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş ise de, bu sonuca hatalı değerlendirmeyle varılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesinin son bendinde.....bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce sigortalı veya iştirakçi olup, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra aylık talebinde bulunanlardan, farklı sosyal güvenlik kurumlarına ya da bu Kanunda belirtilen sigortalılık hallerinden birden fazlasına tabi olanlara aylık bağlanmasına esas alınacak kanun, bu Kanunla mülga 2829 sayılı Kanun hükümlerine göre tespit olunur ve bunlar hakkında, bu Kanunun geçici maddelerindeki hükümler uygulanır.

Ancak, bunlardan bu Kanunun geçici 4 üncü maddesi kapsamına girmeyenlere 5434 sayılı Kanun hükümleri uygulanmaz.

Bu Kanunla mülga 2829 sayılı Kanuna göre 5434 sayılı Kanun hükümleri uygulanması gerekenlerden, bu Kanunun geçici 4 üncü maddesi kapsamına girmeyenler için, bu maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri esas alınır. (a) bendi hükümlerinin uygulamasına esas alınacak kanun, bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamında geçen süreler hariç, bu Kanunla mülga 2829 sayılı Kanun hükümlerine göre belirlenir.

Bu Kanuna tabi hizmetlerle 506 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesine tabi sandıklarda geçen hizmetlerin birleştirilmesinde de bu fıkra hükümleri esas alınmak suretiyle bu Kanunla mülga 2829 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiştir.

..../....

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 17/03/1985-05/12/2008 tarihleri arası 506 sayılı Yasa (5510/4-a) kapsamında hizmeti bulunduğu, 01/01/2009 tarihinde ..... Sandığı Başkanlığı görevine atandığı ve bu görevden 15/07/2012 tarihinde ayrıldığı ve davacıya 5510 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığı, mahkeme tarafından ise 5510 sayılı Yasanın geçici 4. maddesi dikkate alınarak istemin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece 5510 sayılı Yasanın geçici 4. maddesi dikkate alınarak sonuca gidilmiş ise de, taraflar arasındaki uyuşmazlığa geçici 4. maddenin uygulanması mümkün değildir. Geçici 4. madde 5510 sayılı yasanın yürürlüğe girdiği 01/10/2008 tarihinden önce 5434 sayılı Yasa kapsamında hizmeti olanlar için uygulanması gereken bir maddedir. Davacının ise, 01/10/2008 tarihi öncesi 5434 sayılı yasa kapsamında hizmeti bulunmamaktadır. 5510/4-c kapsamındaki hizmetide 01/01/2009 tarihinde başlamıştır. Dolayısıyla uyuşmazlığa 5510 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin uygulanacağı ve bu kapsamda Kurum işleminin yerinde olduğu dikkate alınıp davanın reddi yerine yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.