Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2015/5884 K.2015/9382

Davacı, yurtdışında çalışmaya başladığı tarihin Türkiye içinde sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tespiti ile 01/05/2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine, ödemesi gereken yaşlılık aylıklarının ödenmesi gereken tarihlerden itibaren yasal faiz işletilmesine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Dava, Kurumun 29/04/2014 tarih 2275014 sayılı işleminin iptali, 01/05/2014 tarihinden itibaren davacıya yaşlılık aylığı bağlanması ve yaşlılık aylıklarının yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalı kurumun 29/04/2014 tarih 2275014 sayılı işleminin iptaline, davalı Kurumun 01/05/2014 tarihinden başlamak kaydı ile davacıya yaşlılık aylığı bağlanmasına, ödemesi geciken yaşlılık aylıklarının ödenmesi gereken tarihlerden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiştir.

Davacının Almanya'da 03.07.1989 tarihinden itibaren sigortaya tabi olduğu ve bu tarih itibariyle 18 yaşını ikmal ettiği anlaşılmakla 03.07.1989 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü yerindedir.

Davacı, 506 sayılı Kanun'un geçici 81.maddesinin B-g alt bendine göre 20 yıl sigortalılık süresi, 46 yaş ve 5375 gün koşullarını yerine getirmesi halinde yaşlılık aylığına hak kazanır. Tahsis talep tarihi olan 25.04.2014 'de davacı 20 yıl sigortalılık süresi ve 46 yaş koşullarına sahip olmakla birlikte Türkiye'de 164 gün ve 5195 gün yurt dışı borçlanması ile birlikte 5359 gün sigortalı hizmeti bulunduğundan yaşlılık aylığına hak kazanamaz.

Öte yandan dava dilekçesinde davacının Türkiye'deki çalışma süresinin 188 gün ve 5195 gün yurt dışı borçlanması ile birlikte toplamda 5383 gün prim ödemesi ile yaşlılık aylığına hak kazandığı iddia edilmekte olup hizmet döküm cetveli ile sigortalı işten ayrılış bildirgelerine göre davacının 09.10.2013-23.10.2013 tarihleri arasında 15 gün ve 02.11.2013-24.04.2014 tarihleri arasında 173 gün olmak üzere 188 gün sigorta kapsamında geçen süresi bulunmasına karşın Kurumun 29/04/2014 tarih 2275014 sayılı işleminde bildirilen prim gün sayısının 164 olduğu ifade edilmiştir. Mahkemece davacının bu iddiası ile Kurumun kabulü arasında çıkan farklılığın nedeni ile ilgili olarak araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Yapılacak iş, davacı adına 09.10.2013-23.10.2013 ve 02.11.2013-24.04.2014 tarihleri arasında bildirilen hizmet süresini (prim gün sayısı) aylık prim ve hizmet belgeleri (APHB) incelenerek hiç bir tereddüte yer bırakmayacak biçimde bildirilmesini Kurumdan istemek, prim gün sayısının 164 olduğu bildirilir ise aylık isteminin reddine karar vermek,

ancak Kurumun 29/04/2014 tarih 2275014 sayılı işleminde sigortalılık başlangıç tarihinin 04.05.1999 kabul edilmesi ve bu işlemin iptalinin de istenmesi nedeniyle aylık talebinin reddine karar verilmiş olsa dahi aylık talebi içerisinde saklı olduğunu kabul etmek suretiyle sigortalılık başlangıç tarihinin 03.07.1989 olduğunun tespitine karar vermek, prim gün sayısının 180 ve üzerinde bildirilmesi halinde şimdiki gibi aylığa ve faizine hükmetmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda, davacının Türkiye'deki hizmeti sağlıklı bir biçimde belirlenmeden ve üstelik mevcut gün sayısı aylık bağlanmasına yetmediği halde aylık isteminin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.